Takıntılı hallerimiz!

Doğal olarak insanların ufak tefek takıntıları ve etrafta olup bitenlere karşı duyarlılıkları vardır.
Ancak bu davranışlar yaşamımızı etkilemeye başladıysa,gelecekte çok yoğun rahatsızlıklar yaşayacağımızın habercisidir.
Çünkü hayat enerjinizi çevrenizdeki abuk subuk olaylar ve kendisini geliştirmeye üşenmiş insanlarla uğraşmaya sarfederken kendimize harcayacak fazla enerjimiz kalmaz.
O halde kendimize eziyet etmek niye?
Hem zaten alacağımız tepki “Haksızlığa tahammül edemiyorum,ne yapayım”şeklinde olacaktır muhtemelen!

Yani eksikliklerini kabullenmeleri mümkün değildir!

Çok bilmişlikle bile suçlanabilirsiniz!

Ve hatta bu insanlar kendilerinin haklı olduğunu düşünüp, hemen karşı saldırıya bile geçebilirler!

Yaşantımızda bu aşamaya gelmişsek zaten yaşanan sorunlar huy olmaktan çıkmış ve takıntıya dönüşmüş demektir.

Aslında huy sandığımız bu takıntılarımız istersek ve çabalarsak çok kolaylıkla terk edebileceğimiz alışkanlıklardır.

Normalde zaten her insanın anormalliklere tahammül etmemesi ve bazı olumsuzluklara karşı başkaldırması gerekir.

Bu son derece doğaldır,ancak abartmamak kaydıyla!
Hem zaten insanların farklı özellikleri olmasaydı, insan yaşamına müdahale edilebilmesi,disiplin edebilmesi ve ciddi eğitim programlarına gerek duyulmazdı.

Huylarımız insanın doğuştan getirdiği,kişiliğimiz ise sonradan kazandığımız özelliklerdir.

Ve hiç birimizin kişilik özellikleri diğerine benzemez.

Ailemizin sosyal yapısına, aldığımız eğitime, kültürel bakış açımıza göre değişiklikler gösterebilir.

Bu nedenle insanın düşünce yapısına mutlaka esneklik özelliğinin yerleşmesi gerekir, aksi halde hiçbir konuda farklı bakış açıları geliştirilemez.
Bir çoğumuz dönem dönem ve çeşitli yoğunlukta yaşadığımız korkulardan,gereksiz olduğunu bildiğimiz halde kendimizi alamayız.
Oysa bu çok önemli bir konudur,ciddiye alınması gerekir!

Eğer önlemini almazsak,bu gereksiz telaşlanmalar, sıkıntı duymamıza, baş ağrılarına ve uyku bozukluklarına yol açar.

Zamanla bünyemize yerleşen ve neredeyse psikolojik destek almamıza neden olacak kadar abarttığımız takıntılar haline gelir!
Neden her şey tam ve mükemmel olsun isteriz ve neden eksiklikler ve noksanlıklar bizleri sürekli rahatsız eder?

Çünkü insanlar,zihinlerinde tasarladıkları işleri yaptıklarında kendilerini huzurlu ve mutlu hissederler.

Minicik bir eksiklikte, sanki dünyanın sonu gelmiş gibi sıkıntılı duygularla boğuşmak zorunda kalırlar.

Ve en iyi olanın, kendi düşünce ve fikirleri olduğuna inanarak,insanların düşüncelerini değiştirmek için çabalarlar.

Ve uğraşmaktan hiç bıkmazlar, taaa ki, herkes onun söylediği noktaya gelene kadar!

Hatta öyle çok kafa yorarlar ki, “neden öyle değil de böyle” gibi doğrudan kendisini ilgilendirmeyen meselelere bile müdahale etmeyi en doğal hakkı olduğunu belirtmeyi de unutmazlar!

Bilinçlenmekte ki öncelikli tercihimiz kendimiz olmalı ve her şeye karışmak davranış biçimlerimizi terk etmeliyiz!

Sağlığımız açısından çok önemli çünkü!