​ Tatlım biraz utanıyorum ama rezil olasım var / Anılar / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Haziran '17

     
    Kategori
    Anılar
     

    Tatlım biraz utanıyorum ama rezil olasım var

    Size çok iğrenç bir anımı anlatmak istiyorum. İnsan kendine bazen gerçekten çok güvenir ya işte o anları ben çok sık yaşarım. Yine böyle kendime güvendiğim bir günüydü. Deli gibi çalışıyorum akşamda kuzenlerimle gezeceğiz sabırsızlıkla bekliyorum. Ne yiyelim ne yapalım derken kendimi saçma bir iddia ile pizza hut'da buldum. Bak bak bak! Bizim ailenin genlerinde fazla yemek az para diye bi gen saklı bence. kuzenlerimin hemen gözü döndü sınırsız pizza çay ve çorba! Hemen iddiaya tutuştuk kim ne kadar pizza yiyecekmiş! ah be salak kadın sen 55 kilo minnoş bir bayansın neyine milletle yarışmak derken hoopp kocaman bir pizza dağı önümde belirdi. Bi pizza bi çay arada iki üç kaşık mercimek çorbası derken duruma kendimi kaptırdım. Ben yedikçe pizzacıların gözleri büyüyor, çevre masadakiler rica minnet bizim tabağımızdan pizza istiyor. Artık pizzacılar bizi terslemeye başlayınca utandık fayansları yemeden yediğimiz pizzaları saydık ve mekandan kalktık. Minnoş bedenime 22 büyük dilim pizza ve bilmem kaç çay ve çorba sığdırmışım! tabi ki bu korkunç sayıyla birinci ben oldum. 130 kiloluk erkek kuzenimi bile geçmiştim..
     
    Yemekten sonra herkes sodalara sarıldı. Bendeki de özgüven ya ''yok yeaaa bana bişi olmadı, dişimin kavuğuna yetmedi'' gibi saçma cümleler kuruyorum.. Arabaya bindiğimizde de herşey normaldi aslında. Eve yaklaşırken böyle içimde garip bişeyler başladı. Bi sesler bi isyanlar midemde coştu dile geldi.
     
    O dönem de sevgili eşim ile yeni sevgiliyiz. Adam beni prenses sanıyor. Yemeklere gidiyoruz ben çatalın ucuyla yemeği didikliyorum hafif bir tebessüm atıyorum. Bir kahveyi zar zor içiyorum. Tabi içim içimi yiyor ''ye ulan konsantre'' diyor ama dinlemiyorum o içimi.. Adam beni en sonunda midesiz sanmış. Zaten çubuk gibiyim sanması da normal. Adama ogün pizza hut'a gittiğimi söyledim fakat amacı söylemedim. Üstü kapalı bi şekilde ''yeaa kuzenlerimle yeme yarışması yaptık ehuhehe'' dedim. Ciddiye bile almadı beni o iştahsızlıkla mı falan yaptı bozuntuya vermedim.
     
    Üç katı zor çıktım. kendime zar zor tuvalete çıkmayı kolaylaştıran çay yaptım. ( Ah be salak karı neyine o çay 22 dilim pizzayı üç gün sıçsan çıkaramazsın!!) Çayı da içtim sonra böyle bir baş dönmesi geldi bana. Laz bey de tam zamanında başladı aramaya. Bi gayret telefonu açtım. '' aloğğğğğğğ'' derken başladım kusmaya. Çığlık çığlığa kusmalarıma annemler geldi. Çığlıkla kusmak evet yanlış okumadınız. burnumdan dışarı sosis parçaları fırlıyordu çünkü. kusarken midemi parçaladığımı ve mide parçalarının burnumdan çıktığını zannettim ilk önce.
     
    Sosis parçalarını sırayla pizza hamuru, zeytin, sucuk, mısır ve mantar takip etti. bütün gece burnumdan bu saydıklarımı kustum. Annem evde feryat figan hayvan mısır sen diyor babam gülmekten konuşamıyordu. LazBey ise herşeyden habersiz deli gibi aramaya devam ediyordu. Annem hastaneye götürelim diyordu, babam doktorlardan utanıyordu. Baktılar kus kus bitmiyor bu pizzalar ben de iyileşmiyorum daha kötü oluyorum götürdüler beni hastaneye. Daha doğrusu beni hastane kapısına atıp kaçtılar. Benden utandılar :( . Doktorlar bütün gece dalga geçti benimle. Ertesi gün ne kadar akrabam varsa sırayla eve gelip dalga geçtiler. O günden beri pizza yiyemiyorum.
     
    Laz Bey'e gelince ona da annem söyledi benim yüzüm tutmadı söylemeye.. Tabiki de inanmadı bu olaya sonuçta ben onun midesi olmayan prensesiydim. Ta ki evlenene kadar.. Evlendikten sonra pizza olayı gerçekmiş dedi..
     
    Toplam blog
    : 1
    : 84
    Kayıt tarihi
    : 12.05.17
     
     

    Bir sinemacı, bir  anne, bir öğrenci. Sinema en büyük tutkum. Küçük dünyamın yönetmeni ve başrolü..