- Kategori
- Psikoloji
Temizlik yapıyorum!

Bir oda dolusu hayat. Kapısı kitli. Artık içindeyim. Şaşkınım. Önce nerden başlayacağımı bilmemenin verdiği huzursuzluk var... Kolay olmayacak bu temizlik benim için. Her şeyi ama herşeyi silmeliyim.Kararsızım. Kolay değil ki. Yorucu olacak.
Bir plan yapmalıyım. Önce geçmişten başlamalıyım. O kadar tozlu, kasvetli ki. Bir yandan da yaşanmışlığın ve bana ait olunmuşluğun ukalalığı var onlarda. Kolay kolay temizlenmez durumdalar. Ama ben kararlıyım. Evet! Önce onlardan başlamalıyım. Hep söylenen ama çok az insanın uygulayabildiği sözler var beyniminde. "Başlamak bitirmenin yarısıdır". Diğer yarısı ne olacak? O güç kalacak mı bende? Tamam bunları düşünmemin bir anlamı yok. Başladık bir kere bu temizliğe sonuna kadar devam.
Yaşanmış yıllara bir göz atmalıyım. Hangisi kalsın hangisi gitsin? Çocukluğumun sütlü kahveli şeker kokusu kalsın. Bayram harçlığı aldığım an ki mutluluk!Biraz tozunu aldık mı tamamdır.
Apartmanların arasında sıkışmış oyunlar! Hiç içinde olamadığım özlemlerim. İstenmiyorsunuz artık.Herşey zamanında güzel. Çöp torbası dolmaya başladı işte.Fena değil, o kadar da zor değil.Okul yıllarımı şöyle güzelce silip bir rafa kaldırmalıyım.Bir gün gelir lazım olur, dursunlar işte.İlk aşkım!Hayatıma binbir türlü umutlarla girmiş, 5 yıl boyunca kanımı emmiş SEN!Burdasın işte, karşımdasın.Hesaplaşma zamanı geldi.Odanın en dağınık bölümü sana ait.Seninle hiç uğraşmayacağım.Seni tamamen yok etmek gerek.Ama hayıflanma öyle..gidiyorsun!.En baş köşeye özenle oturttuğumdan, hergün özenle temizleyip sana baktığımdan dolayı utanıyorum senden, kendimden.İlgilenmeyince böyle oluyorsun işte.Ha zaten ilgilensemde senin için pis.Bir türlü temizlenmiyorsun.Dökme suyla değirmen döndürmek resmen.Seninle hep başım beladaydı.O yüzden komple atıldın bu odadan.Şehrin çöplüğünde bile olmanı istemiyorum.Gençliğimin en toy, en delikanlı dönemini bencilliğine adamış olmanın, karşılığında aldığım HİÇBİRŞEYİN hırsıyla atıyorum seni.
Ah benim ölümle kaybettiklerim.O kadar değerli ki anılarınız bende.Yineleme şansımın olmadığı birlikteliklerimiz hatıralarımda.Özenle yerleştiriyorum sizleri odama.Temizliyorum örümcek ağlarını üzerinizden.Değerini kaybedince anladığımız küçük şeyler gibi değil, kaybetmeden saklıyorum sizleri.
Bu küçük oda...Bu kadar kısa bir zamanda nasıl böyle dopdolu??Nasıl böyle umarsızca yalnız bıraktım.Benliğime işlemiş tekdüze hayat kırıntılarıyla nasıl yaşadım bunca zamandır.Geçmiş ölüdür!evet ama bıraktığı izler niye daha önce atılmadı?Bu temizlik çok işe yaradı.Ruhumu yırtan, beynimi kurcalayan hiçbirşey bırakmadım.Artık rahatım.
Bu odanın içinde farkettim ki hiç pencere yok.Esrikleşmiş, yıllanmış bir kokusu var.Hemen bir pencere açtım önümsıra.Bahardı! Tüm çiçeklerini yolladı içeriye.Geleceğe, dışarıya baktım.Saatler hep bir sonraya çalışmaya devam etti çünkü.Bitirdiğim temizliğin verdiği rahatlık vardı şimdimde.İleri miyop gözlerimden hiçbirşey seçemedim uzaktan.Olsun varsın be hayat, ve bana ne getirirse?