- Kategori
- Ruh Sağlığı
Tenhada ve mutlu
İnsanlar genellikle içlerindeki (ya da dışlarındaki) yalnızlıktan muzdaripler.
Etrafta "çok yalnız ve mutsuzum" diyen bir çok insan tanıyorum. Bu insanlar yalnızlıklarını, çoğunlukla sevgilileri olmamasına bağlarlar.
Bilin bakalım sevgilisi olanlar neye bağlar yalnızlıklarını? Sevgililerinin onlarla yeterince zaman geçirmeyip, onları yalnız bırakmasına....
Ya da bambaşka nedenleri vardır, yalnızlıktan muzdarip bu topluluğun.
Mesela tek çocukları vardır o da evlenip gitmiştir ve şu an koskacaman dünyada "yapayalnız" kalmışlardır.
Ya da hayat arkadaşlarını kaybetmişlerdir.
Bu örnekleri çoğaltmak mümkün, ayrı bir yazı konusu olabilir bütün bu nedenler.
Ancak bir de yanlızlıktan beslenen ve yanızlıktan mutlu olan bir azınlık vardır ki işte ben o gruba dahilim.
Diğerlerini bilmem ama, benim için yalnızlık çok önemli bir ihtiyaçtır ve elzemdir.
Evet biliyorum "yanlızlık Allah'a mahsustur" ama çoğunlukla diğerlerine iyi gelen bu kalabalık, beni inanılmaz yorup, sıkar ve hatta bazen nefes almamı imkansızlaştırır.....
Hemen bir parantez açmak istiyorum, elbette yalnızlık benim için saplantısal bir yaşam biçimi değildir. Benim de dostlarım, arkadaşlarım, bir çevrem ve dönem dönem de sevgililerim olmaktadır.
Ama kendimle baş başa kaldığım anları daima, kalabalık bir ortama tercih eder, yalnızlığın verdiği o inanılmaz hafifliği, dinginliği ve hazzı sık sık yaşamaya çalışırım ve bunun için kendime alanlar yaratırım.
İtiraf etmem gereken bir durum ki dönem dönem, yalnızlığı istemekle suçlanıp, sevdiğim insanlar tarafından yalnızlığa mahkum edildiğim dönemler olmuştur. Ama direnmişimdir, taviz vermeden yalnızlığımı korumayı başarmışımdır.
Yalnızlık görecedir elbette, bazılarına göre yalnızlık sadece düşünsel olarak tek başına olmaktır.
Bazılarına göre insansız tenha bir ortamdır.
Bazılarına göre, ömür boyudur.
Bazılarına göre, hayatın içinde ara ara verilen molalar şeklindedir.
Bazılarına göre, bir cezadır.
Bazılarına göre, bir ödüldür.
Bazıları mutlu oldukları için yalnızdır.
Bazıları acı çektikleri için, yalnız kalma ihtiyacı içindedir.
Bazılarına göre kimsesizliktir ve mecburiyettendir.
Bazılarına göre kalabalıklar içinden sıyrılıp mutlu olma çabasıdır.
Bazılarına göre kendini boşlukta hissetmek.
Bazılarına göre, gerçekten yaşadığını hissetmektir.
Bazılarına göre, gülümseyememek,
Bazılarına göre kahkaha nedenidir.
Benim içinse, MUTLU OLMA NEDENİDİR...
- Toplam blog
- : 563
- : 8587
- Kayıt tarihi
- : 30.03.10
Kişisel gelişim uzmanıyım. Yaşam Koçu, İlişki Koçu, NLP Uzmanı ve Eğitmeni, Kuantum Yaşam Koç..