Terör

İnsan canını almak bu kadar kolay mı?

Ankara’da dün büyük patlama oldu; hiçbir suçu ve günahı olmayan çok sayıda masum öldü veya yaralandı. O saatlerde evime gitmek üzere belediye otobüsündeydim. Sıhhiye’de tıkanan trafiğin açılmasını beklerken yürekleri parçalayan ambulans sirenleri duyduk. Merak ve telaş içinde arayan telefonlardan öğrendik olayı…

Her gün geçiyordum o saatlerde o noktadan. Bu yüzden ablam ve arkadaşlarım telaşlanmıştı. Bir çok tanıdığım olay yerine koşmuştu. Anlattıkları tam bir savaş yeri görüntüsüydü.

Üzgün ve gergin bir şekilde geldim eve. Televizyonlardan olup bitenleri dehşet içinde izledim. O masumlar için hiçbir şey yapamamanın çaresizliği yüreğimi burktu. Yalnızca dua edebilirdim. Öyle yaptım.

Peki bu caniliği kim, ne için ve kimi hedef alarak yapmıştı? Kime yararı olabilirdi böyle bir dehşetin?

Tek cevap bu güzel ülkemize ve insanımıza düşman olanlar olabilirdi. Bu ülkenin huzuruna kastedenlerin gözü öylesine dönmüştü ki, hedef seçtikleri insanların evlerinde bekleyen aileleri, çocukları, ekmek bekleyen yaşlıları olabileceğini asla düşünmemişlerdi.

Ama insanın canı bu kadar ucuz olmamalı.
Bu hainler bulunmalı ve yaptıklarına pişman edilmeli.
Ve bu ülkeyi huzursuzluğa, kargaşaya sürüklemek isteyenlere asla fırsat verilmemeli.

Elimizde bayraklarla, bir yürek, bir akıl, bir beden olup göstermeliyiz o hainlere, bu ülkenin bölünmez bir bütün olduğunu.

Bu ülke bizim son sığınağımız, son yurdumuz. Korumak, sonsuza kadar yaşatmak için elimden geleni yapmak hepimizin görevi.

Ölenlere rahmet, yakınlarına başsağlığı diliyorum.

Hepimizin başı sağ olsun.