- Kategori
- Gündelik Yaşam
Tersim döndü sabah sabah :)

Grev var bugün malum :)
Otobüsler çalışmıyormuş, diğer durumları bilemiyorum.
Otobüs önemli :)
Akşam haberlerden haberim yoktu :)
Sabah durakta taksi şoförü dedi de öyle öğrendim :)
Ondan sonra da bende kayış koptu daha :)
Tekel işçilerine destek eylemi olarak iş bırakılacakmış bugün.
De...
Benim gibi saflar için ''acil durum'' önlemleri alınmamış!
Yolda kalmışım :)
Otobüs yok :)
Minibüs zaten yok :)
Taksici abiler vızır vızır dolanıyor :)
Taksiye bineceğim ama grev ne kadar sürecek bilmiyorum, otobüs gelir belkim diye durak boyu yürüyorum :)
Öyle bakına bakına giderken Karataş'dan Üçkuyular'a gelmişim :)
Konuşurken telefonun şarjı da bitti; kartı öteki telefona taktım arkadaşlarla haberleşiyoruz bir yandan da :)
Benim kayış hepten boş dönüyor ama :)
Sabah sabah vukuat bol :)
Önce, hocamı aramışım sabahın saat 07:30'unda :)
Bizim fakültenin dekanı olurlar kendileri :)
Durumun vehametini anlatmak amacıyla bu notu ekliyorum. Tuş kilidi açıkmış, telefonu alırken arama tuşuna basmışım :)
Acil bir özür mesajı döşendim ama rezil oldum sabah sabah, orası ayrı :)
Sonrası, artık üzerimden kalemin kalktığı anlar diyebilirim :)
Arkadaşları ararken iş arkadaşım diye başka bir arkadaşımı aramışım :)
Sabah 07:30 civarları yine :)
Kartı öteki makinaya takınca rehberler karışmış, haberim yok, görecek halim hiç yok :)
Arkadaşım da o numarayı bilmiyor, sabahın köründe kim aradı diye basıyor kalayı. Beni arıyor, rehberler karıştı diye iş arkadaşımın ismiyle not ediyorum numarayı ben de :)
Telefonla onunla konuştuk mu hiç hatırlamıyorum ama aradıkça iş arkadaşım sandığımdan hala, ''dur ben seni ararım'' diye aramasını kesiyorum :)
Ben arıyorum, açılmıyor telefon. Hat değişikliği sinyali geliyor ''Allah Allaaah bu ne zaman diğer şebekeye geçti ki'' diye düşünüyorum kara kara :)
Neyse, sağ salim işe geldik :)
Saat oldu 10:30 filan :)
Diğer taraftayım, geldim ki telefonda cevapsız aramalar. Baktım, iş arkadaşım. Öteki odada o da. Acil birşey var sanıp yanına gittim, neden aradığını sordum, şaşırdı fıkara. ''Aramadım'' diye yemin billah ediyor. Onun arama kayıtlarında ben görünmüyorum, ama benim cevapsız aramalarda o var. İki telefonu yanyana getirip kontrol ediyoruz, herkes başımızda toplaştı, neden öyle oldu anlayamadık. En sonunda Turkcell'in şaşkın bir zamanı diye karar verdik, ''Allah akıl fikir versin'' dedik :)
Nerden aklıma geldiyse numarayı kontrol ettim. İş arkadaşımın değilmiş, o zaman iş meydana çıktı. Bu sefer de ''bu numara kimin'' diye başladım kara kara düşünmeye. Yabancı gelmiyor ama çıkaramadım; rehberde kaydedince, daha numaralara bakmıyorum. Kartları kendi telefonlarına takınca buldum kimin numarasıymış :)
Arkadaşım :)
O numaramı bilmiyor, ''sabahın köründe sen kimsin'' diye basmış kalayı, basmış kalayı :)
İnsan hakikaten bazen çok saf oluyor :)
Allah' da koruyor tabe, ben duymadım kalayını :)
Telefonla konuştuk, açıkladım durumu, defalarca özür dileyerek :)
Allah'tan nazım geçiyor :)
Hocam mı?
Daha cesaretim yok aramaya :)
Akşam da grev devam ediyorsa du bakali n'olcek halim :)