- Kategori
- Gündelik Yaşam
Toplumsal huzur istiyorum..
Karanlıkta yeşeren umut...
Sıkıntılı, gergin, sorunlu, bol medyatik bir yılı geride bıraktık. Bol bol sevgi tükettik, saygı tükettik, s ağlık tükettik. Kan kaybettik, can verdik, can aldık..Genç Cumhuriyet'e sahip çıkalım dedik ters tepti "ESAS MÜSLÜMANLAR" iktidar oldu biz ikinci sınıf müslümanlar muhalefette kaldık.. Hakiki Atatürkçü ve laikler Köşk'e çıktılar , dünya basınına poz poz türbanlı pozlar verdiler, yılbasinda parti düzenleyip çekilişte umre ziyareti dağıttılar. Biz ikinci sınıf Atatürkçüler de oturup bunları seyrettik..
Hep oyalama hep oyalanma.. Ekonomik göstergeler, büyüme rakamları, reformlar, adalet, insan hakları, düşünce özgürlüğü, sağlık, eğitim hepsi dört dörtlük ve biz pembe bir dünyada yine de halimizden şikayet ederek yaşıyoruz İKİNCİ SINIF MÜSLÜMANLAR ve ATATÜRKÇÜLER olarak..
Bir insana yaşama hakkını yaradan veriyor. Bu hak, kanunlarla koruma altına alınıyor..Kolluk kuvvetlerinin başına, bıyıkları siyah boyalı, yeniçeri ağası görünümlü bir vatandaşı koyar mühürü de eline verirseniz dayak atan haklı, dayak yiyen suçlu çıkar.
2007 de ne biriktirdik mutlu olmak adına? Sevgi adına ? Yarınlardan ne bekliyoruz? Toplumsal ruh sağlığımız kaldı mı? Gelişmiş toplumların en büyük sermayesi olan" toplumsal güven" duygumuz var mı? Paranoyak olmamızda ki suçlular kimler? Kendi kendime bunları düşündüğümde, yaşam felsefem ve tarzım olan pozitif enerjimin tükenmeye başladığını gözlüyorum. Hayatını 3 maymunu oynayarak geçiren insanlar yüzünden kaybettiklerimizi gördükçe, bu güne kadar bilmediğim duygular birikiyor içimde adına "Nefret" denilen.. Hoşgörümün azaldığını hissediyorum, başı bağlı değil, "SİYASİ İMAJ " olarak kullanılan tesettürlü kadınların pervasızlığını gördükçe. Kamusal alanda kılık kıyafet yönetmeliğine uymadığı için şikayet edilen öğretmenin okulunda kalıp, kanuna sahip çıkan eğitimcinin sürüldüğünü görünce adalete güvenim de kalmıyor. Oğluma verdiğim değerlerle, şu an yaşadığı toplumsal değerler taban tabana zıtken nasıl bir gelecek bekliyor onu bilemiyor ve UMUDUMU yitiriyorum...
Tüm bunları hep beraber yaşıyoruz. Sonucunda, mutluluk oyunu oynarken , kendi içimizde yalnızlığa sürükleniyoruz.. Bağışıklık sistemimiz zayıflıyor.. Sağlığımızı, hayatımızı tehtit eden hastalıklar sıraya giriyor.. Ve yaşam hakkımız elimizden alınıyor..
Neyi paylaşamıyoruz? Yaradan her şeyi insanoğlu için özene bezene sunmuş.. Ve akıl vermiş doğru kullansın diye..
Beynimizi, gücümüzü, düşüncelerimizi sağduyulu ve olumlu kullanıp geliştireceğimiz, dostluk, sevgi, insan biriktireceğimiz, MUTLU ve artık "HUZURLU" bir yeni sene diliyorum.. Gözlerimi kapattığımda temennilerimi, bir hayal olarak değil, gerçek olarak kucaklamak istiyorum..
Mutlu ve sevgiyle kalın..
- Toplam blog
- : 347
- : 1365
- Kayıt tarihi
- : 31.10.07
İstanbul 25 Temmuz : /… İşletme tahsil ettim. Özel ilgi alanım olduğu için 2 yıl Psikoloji okudum..