- Kategori
- İnsan Kaynakları
Türk, öğün, çalış… ama geleceğine fazla güvenme…
Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı (TEPAV) bir araştırma yapmış. Bu araştırmanın sonuçları oldukça çarpıcı. Birincisi, ülkemizdeki işsiz sayısı son on yılda nerdeyse ikiye katlanmış. İkincisi ve yeni olan sonuç ise 35 yaşın üzerindeki işsiz sayısının ülkemizde daha hızlı arttığı yönünde. Ben buna çok şaşırmadım. Çünkü ülkemizdeki kurumlar ne yazık ki deneyime ve liyakata değer vermekten hala çok uzak bir görünüm sergiliyorlar. Açın hafta sonu yayınlanan insan kaynakları eklerini inceleyin. Yayınlanan ilanların pek çoğunda, hem de anlı şanlı kurumlar tarafından, görev için yaş sınırı konulduğunu görürsünüz. 30 yaşını aşmamış pazarlama müdürleri, 40 yaşından gün almamış işletme müdürleri gibi ifadelerle karşılaşırsınız. Yorumu hukukçuların yapması daha yerinde olur ama, benim görüşüme göre bu ifadeler anayasanın “eşitlik” ilkesine düpedüz aykırı değil mi? Hadi bunu geçelim, mantık da son derece sakat. Siz 29 yaşındaki müdür adayından 31 yaşındaki müdür adayına göre daha fazla ya da farklı hangi özellikler bekliyorsunuz? Bu yaş sınırını hangi mantığa dayanarak koyabiliyorsunuz. Niye 33 değil de 30? Sanki pazardan kurbanlık koyun alıyormuş gibi… Hadi, bedene dayalı işlerde durum biraz anlaşılabilir. Peki, tümüyle beyin gücüne, bilgi ve beceriye dayalı işlerde yaş sınırlaması neden? İnsanlar zaten 22-23 yaşına kadar bir diploma peşinde koşturmuyor mu? Erkekler için askerlik görevi filan derken yaş bir bakmışsın 25 oluvermiş. Eğer çok boşta beklemeden zamanında bir iş bulup ta bir 10 yıl kadar çalışarak 35 yaşına geldiğinizde, tam “olgunlaştım”, “piştim” diyemiyorsunuz. Artık birikiminizi ve deneyiminizi konuşturabileceğiniz yeni görevler, terfiler beklemek şöyle dursun, elinizdeki işi yitirmek korkusu sarıyor. Ya benim yerime daha genç (ve tabii ki daha düşük ücretli) birini alırlarsa?!.. Üstüne üstlük, emeklillik yaşının sendikalarca “mezarda emeklilik” olarak nitelenen 65’li yaşlara kadar çıkarıldığı bir ülkede, 35 yaşında işsiz kalan vatandaş bu durumda ne yapacak? Artık bir lokma, bir hırka öğrencilik günleri gibi de kolay değil yaşam. Belli bir düzen kurulmuş, istemesen de yaptığın harcamalar var, daha çocuklar okuyacak vs. Değirmenin suyu birden kesildiğinde bu insanlar bunalıma düşmeyecekler mi? Türk, öğün, çalış… ama geleceğine fazla güvenme… Durum özetle bu.
- Toplam blog
- : 29
- : 3606
- Kayıt tarihi
- : 22.02.07
Uçak yüksek mühendisiyim. Evli ve 2 çocuk sahibiyim. Okumayı, yazmayı, gezmeyi, görmeyi, yeni şeyler..