- Kategori
- Felsefe
Umuda geri dönüş...
" DUM SPİRO SPERO " Nefes aldığım sürece umuyorum.
Bir gün hiç olmadık birşey gelip hayatımı altüst edecekti. Tüm hayatım boyunca bu anı bekledim. Hazırlandım gizlli gizli... Geldi o an... o an şimdi... Yıkılmışlıklar, yaralanmışlıklar bitti... Uyanışım başladı...
Umuda geri dönüş...
Evrenin sesini içimde duymayı özlemişim. Hayatın damarlarımdan akışını... Güneşin doğuşunu , İçimi ısıtan sıcaklığını. Ne güzel bir gün demeyi...
Sonunda çıktım labirentimden. Çıkışı bulmak için ne çok dolandım. Bazende yıldım, umudum bitti. Güneşi hiç göremeyeceğim dedim hemde hiç göremeyeceğim. Dünya dünya gözüyle görülebilecek en güzel yer. Güneşe dönüp selamladım kendisini. O da yüzümü okşadı. Işıltısı gözlerimi kamaştırdı. Ellerimi suyun altına tutup serinliğini hissettim suyun. Yüzümü yıkayıp aynaya baktım. O zaman gördüm gözbebeklerimin içindeki çarkıfelekleri... Geri dönüşümün şerefine havai fişekler atılıyordu ruhumda. Ruhumda bir şenlik vardı. Tekrar güneşe baktım. Bu şenliği en çok gözlerim haketmişti.
Hepimiz kaç kere girdik umutsuzluk labirentine, sayamayacağımız kadar çoktur bekide. Yinede ne yapıp edip çıkmayı başarıyoruz oradan. Umut olmadan olmuyor, olmuyor onsuz. Elinizdeki tek şey umut olunca hele, ondan vazgeçmek mümkün değil. Yaşadığımız dünya pek umut vadetmiyor bizlere, yine de biz buluyoruz bi şeyler. Artık biiyorum yolu, labirente girsemde tekrar, yine çıkarım.
Hepimiz yaratılırken, içimize umut tohumları serpilmiş. Buna inanıyorum.
Umudunuz hiç eksilmesin...
- Toplam blog
- : 21
- : 676
- Kayıt tarihi
- : 15.02.08
" verba volant, scripta manent." Hayatıma sürekli anlam katmakla meşgulüm. Galiba en iyi yaptığım i..