- Kategori
- Futbol
Umut Bulut ve Sneijder aldırmazlığı: 3-0 olacaktı, 1-1 oldu!..
Gol kaçmaz diye bir şey yok!.
Gol kaçar, kaçırılır; olacak olmaz, olmayacak olur!
Ama öyle durumlar vardır ki, ayağa gelen fırsatlar, vurdumduymazlıkla “bozuk para” misali harcanıyorsa, diyecek söz azalıyor.
Galatasaray, zorlandığı sıralarda gol buluyor. Ardından farkı açacak iki fırsatı önce Umut Bulut, sonra Sneijder harcıyor. Sonrasında Rizespor'un penaltıdan beraberlik golü geliyor.
Maç, 1-1 bitince, doğal olarak, Umut Bulut ve Sneijder, kaçırdıklarıyla akıllarda kalacaktır.
*****
Galatasaray için, maç öncesi ve sonrası denecek ne olabilir/di?
Süper Lig’de güçlü şampiyonluk adaylarından biri olmak!..
UEFA Şampiyonlar Ligi’nde “tur” umudunu Londra’ya bırakmak...
Ya Rize için?
Süper Lig’de “tutunma” çabası ve kaygısı içinde olmak!..
Görülüyor ki, konumlarda bir “terslik” var.
Yani?
Mücadele, “zirve"ye doğru, “dip"ten uzaklaşma biçimde...
Asıl rakibin, rakiplerin biten maçlarından sonra sahaya çıkmak nasıl bir duygu?
Bunu yaşayan, yaşayacaklar bilir; ama bilinen bir şey var ki, o da, psikolojik baskıdır. Bu baskı bazen ayakların dolaşmasına, bazen “iki kişilik” oynamaya, coşmaya, coşturmaya yol açabilir. Bu açılardan bakıldığında "ayakta kalan"ın Rizespor olduğu gözüküyordu.
Bizde, öteden beri görülmüştür ki, “alt”takilerle oynamak zordur. Bunu Rize’de de gördük. Oysa Rize'ye 3 puan için gelen Galatasaray, Chelsea karşındaki Galatasaray’dan uzaktı.
TT Arena’daki Galatasaray’ı Rize’de ara ki bulasın. Çünkü o etkili, coşkulu Galatasaray gitmiş, durgun, sürekli açıklar veren bir Galatasaray gelmişti.
Daha çok, sonradan oyuna giren ve umut olan Umut, onbirdeydi. Burak Yılmaz’la birlikte sonuca gidecekti.
Galatasaray için de, Rizespor için de puan yitirmemek gerekiyordu.
Rizespor, “alt”tan uzaklaşmak için "acil puan"a gereksinimi olduğunu, bunu da elde edeceğini gösteriyordu. Ama onsekize kadar gelmek, rakibi zorlamak yetmiyor, fırsatları değerlendirmek gerekiyordu.
Rizespor, yapılması gerekeni penaltıya kadar yapamadı.
*****
Deplasmanlarda puan yitirmek moda olunca, hesaplar biraz karışık gibi oluyor.
“Büyükler” sözkonusu olunca, verilen/ verilmeyen penaltı tartışmaları gündemden düşmeyecek hiç!
Unutulan ya da “kolay” çıkartılan kartlar da öyle...
Puanlar, artık “aslanın ağzında”...
Uzatmalarda iki oyuncu değişikliği yapılıyorsa, bunun amacı nedir?
"Zamandan çalmak" mı, yoksa skoru değiştirmek mi?
Dün Galatasaray niye kazanamadı?
Soruların yanıtını asıl vermesi gereken Mancini olmalıdır?
Son söz:
Ayağa gelen fırsatlara, her zaman gelecekmiş gibi, aldırmaz/ gevşek davranılırsa, fırsatlar başkasının kapısını çalar!
http://www.facebook.com/turgutcelik
- Toplam blog
- : 2458
- : 2418
- Kayıt tarihi
- : 10.11.08
24 Kasım 1944'te İspir'de doğdum. Ankara Kurtuluş Lisesi'ni, Dil ve Tarih - Coğrafya Fakültesi Tü..