- Kategori
- Gündelik Yaşam
Unutulan Evrak

Bir şeyi unuttuğunuzu ilk hissettiğinizde vücudunuzda beliren enteresan hisleri bir düşünün. Her şeyi planlayıp belli bir sıraya koyarak yetiştirebiliyoruz ancak arada atladıklarımız? Ben unuttuğumu hatırladığımda kafamdan aşağı ılık bir su dökülmüş hissiyle orada öyle bir süre kalıyorum. Bugün olduğu gibi…
Yanıma almam gereken bir şeyi almadığım gibi, bir de evden baya uzaklaştıkça hatırlıyorum. Ve korkunç trafiği göz önüne alarak geri dönmeyi bile düşünemiyorum. Yanıma almam gereken, teslim edilmesi şart olan, hatta son günü olan o evrak şuanda evde çekmecemde durmakta ve ben onun orada olduğunu düşündükçe olduğum yerin derinlerine inişe geçmekteyim. Parmağıma ip mi bağlasam bu ara…
Yağmurlu ve oldukça soğuk olan havayı da hesaba katarsak, haftaya pek bir renkli başladığımı düşünmeden geçemiyorum. Neyse ki ilk şoku atlattıktan sonra planlama yaparak imdadıma yetişecek bir öneri üretiyorum sonunda. Tabii bu soğuk havada babamı erkenden yollara dökmüş olmanın mahcubiyeti hat safha da.
Bu işten emeklilik yok anlaşılan. Anne – baba olmak belli bir süre sonra köşeye çekilip, yıllarca soğuk, kar, kış erkenden dışarılarda olmanın tam tersi evde dinlemeye bile fırsat vermiyor. Bu nasıl bir sorumluluktur böyle? Ne kadar uzun ve meşakkatli bir yola çıkar insan anne – baba olmaya karar verdiğinde? Bizlerden şüpheliyim. Hele ki bugünü yaşadıktan sonra kendimden baya bir şüphe ettim. Eksikleri tamamlayan bir ebeveyn mi olurum? Yoksa “unuttuysan bir kere rezil ol, aklın başına gelsin” diyerek yerinden kıpırdamayan bir anne mi bilemedim. Ya da annem gibi her unutulanı fark eden bir kurtarıcı mı?
Neyse, soğuk ve yağışlı havanın kasvetine rağmen, sabah sabah unutulan önemli evraklara rağmen ve hatta bozuk olup tırım tırım bir başka şube aratan bankamatiklere rağmen yine de güzel bir hafta olacağından ümitliyim:)
Herkese huzurlu, sağlıklı, mutlu haftalar dilerim