Vatan şehitlerimizin emaneti bize

Masa aynıydı tahta bacaklı sıradan basit,

Gece aynıydı, gecede yıldızlar aynıydı hepsi yerli yerinde

Ay’ın yörüngesi bile aynıydı

Güneş aynıydı tepede

Ne köy, ne kasaba, ne de ilçe farklı bir yerdeydi ..

Hepsi aynı yerdeydi..

Hepsi aynı ….

Aynı masadaydım, aynı sandalyede oturdum

Ve aynı yemekleri seçtim listeden bakmadan

Aynı tabaklarda geldi yemek

Beyaz ve kolay kırılmayan düşünce yere

Masada dört kişiydik sessiz

Pilav ve biraz kurufasulye

Su ve ekmek

Hepimiz sessizdik

Yemek geldi

Ama geçmedi boğazımızdan

Ana haber bülteni

Ve şehit haberleri

Kaçıncı kayıp

Kaçıncı kıyamet

Sol yanımızda bir sancı

Derin

Kesik

Paramparça

Kaç evde değişti her şey

Kaç ev sustu

Gözyaşları karıştı vatan toprağına

Hiçbir şey eskisi gibi değil artık

Hayat durdu annelerin yüreğinde

bir cami avlusunda

son veda da

Dakikalar başladı bir babanın

Kol saatinde

Kaç bebek,

Ölümden kaçamayan babasının

yokluğunda Büyümeye mahkum edildi

haince

ve biz

bizse boğazımız da düğümler

yüreğimizde sancı

buradayız

hep birlikte

daima

elele

haykırırcasına

yürekten

omuz omuza

VATAN SAĞOLSUN

ANNE

VATAN SAĞOLSUN

BABA

Hepimiz evlat oluruz size

Acınız acımızdır

Vatan bizim

Vatan sizin

VATAN ŞEHİTLERİMİZİN EMANETİ BİZE…

Jülide ÖNCEL / 10.10.2007