Vazgeçmeler biriktirdiniz mi hiç?

Canınız kebap istedi diyelim. Hemen gidip aldınız dilediğiniz kadar. Birden canı kebap isteyip de alamayanlar geldi gözünüzün önüne… İçiniz acıdı birden… Boğazınız düğümlendi…

Yarısın götürüp canı isteyip de parası olmadığı için alamayan birine verdiniz. Yani yarısından vazgeçtiniz aldığınız kebabın.

Çocuğunuza bisiklet aldınız. Bir de oyuncak araba alacaktınız. Vazgeçtiniz ve bisikleti olmayan bir çocuğa bisiklet alıverdiniz.

Aldığınız her şeyde ihtiyacı olup da alamayanları düşündünüz… Canınız çektiği şeylerden kendinize almak yerine bir yoksula aldınız… Ya da birazını kendinize birazını onlara aldınız.. Sonuçta vazgeçtiniz bir kısmından kendinize almak istediklerinizin…

Evinizde oturup çocuklarınızı severken birden öksüz çocuklar geldi gözlerinizin önüne… Bırakıp kendi canlarınızı, çocuklarınızı biraz da öksüzleri sevdiniz, yetimlerin başını okşadınız. Vazgeçtiniz yani zamanınızın tümünü kendi ailenize harcamayı…

Paylaşmak demek, kendinizin sahip olduğu şeylerden bir kısmını ya da tümünü başkalarına da vermektir. Vazgeçmektir yani paylaşmak…

Biriktirdiğiniz bu vazgeçmeler… Kendiniz tüketmeyip başkalarına verdiğiniz her şeydeki saklı enerji bir gün size geri dönüp can yoldaşınız olacaktır… Hem de en kötü gününüzde, en yalnız kaldığınız anda sizin yeniden çoğalmalarınız olacaktır…

Hiç dostunuzun kalmadığını sandığınız bir anda, başınızı koyabileceğiniz bir omuz imgesi de olurlarsa hiç şaşırmayın…