Yafta

Saat ayaza dakikalar kala, akrep sarhoş yelkovan ise ağlarken

Yastığında kalmışken gözyaşımın diğer teki

Geri dönerken kalbinin ortasına

Çarmıha gerilirken ruhum isa gibi

Yükselmek yerine düşüyordu bir dolunayı çalıp gökyüzünden

Senleyken doğdum ben, senleyken nefes aldım ve iyileşti yaralarım

Ve sen gittiğinde izleri kan topladı iyileştiği yerden,

tenim morarırken baharda ki ıslak sümbüller gibi,

gönlüm üflesen dağılacaktı,

yanaklarımdaysa günbatımına çalan pembelikler kaldı

Şimdi şarap kadehleri kalkıyor kurtlar sofrasında

Herkes kuzu kostümü giymiş, benimse derimde kurt postu

Ama kimse ruhumu bilmiyor, çünkü uluyorum avuçlarımda ki dolunayın ışığında

Gölgemden korkuyorum, kayboluyorum, yalnızım

Sensiz korumasızım

Yapabileceklerimi yapmıyorum

Kafamda saplantı haline gelmiş görüntüleri kenara itip manzaralara yer açmıyorum

Kör oldum, sakat oldum, ve sağır oldu senin sesin dışında ki tüm uğultulara kulaklarım

Zihnimde dalgalanan hırçın deniz sinir sistemimle oynarken

Büründüğüm rollerle başladı benliğimin ağrıları

Ben çok yüzlü biri değilim girdiğim rollerin maskesi birden fazla

Dışarıya geçiştirici kahkahalar hediye ederken, içim yasta

Ne olduğumu bilmiyorum

Atarken gönlüm şarampolde takla

Asıyorlar ciğerime beş kuruş etmez diye bağıran bir yafta

Mutlu olmuştum bir zamanlar aslında

Ama bir nefes gibi içime çekip geri verdim mutluluğu

Sonum, içimde sakladığım nefesler oldu

Yalnızlık, mapushaneye düşsem günlük tek hakkı olan telefondan yıllarca arayacak birini bulamama..