- Kategori
- Ekonomi - Finans
Yalandan kim ölmüş
İşsizlik filan tamamen yalan. Sokaklarda gezen işsizler provokatif amaçlı işsizler. Hepsi yalan!...
Türkiye İstatistik Kurumu, Gayri Safi Yurtiçi Hâsıla 2010 yılı ikinci dönem verileni açıkladı. TUİK verilerine göre Gayri Safi Milli Hâsıla 2010 yılı ikinci çeyreğinde %10, 3 artış kaydetti. Böylece Türkiye, 2004 yılından buyana ilk defa iki çeyrek üst üste çift haneli büyüme kaydetmiş oldu.
Türkiye ekonomisi 2010 yılının ilk çeyreğinde de OECD ülkeleri arasına büyüme rekoru kırarak %11, 7 ile çift haneli büyüme rakamına ulaşmıştı.
Bu tablo orta vadeli geçmişi stabil bir ekonomik durum sonrasında gerçekleşseydi. Yada sürdürülebilir bir büyüme orta vadede çok daha küçük oranlar ile yaşansaydı. Güzel bir sonuç denilebilirdi. Ama büyüme grafiğinde çok kısa zaman aralıkları itibari ile yaşanan yükselişler ekonomik riskleri de beraberinde getiriyor. Bu risklerin en önemlisi planlama sorunlarıdır. Finans piyasaları ve ekonomi yönetimi böylesi değişken profilli bir ekonomiyi uzun ve orta vadede ele alamaz. Ancak çok kısa vadeli ve günlük (hatta saatlik) tedbirler ile kontrol altında tutmak gerekir.
Büyüme yatırımdır ve yatırım para ile olur. (Kimin parası?) Bu da demektir ki Türkiye’ye son iki çeyreklik dönemde rekor para girişi olmuş. (Nerede bu -rekor- para?) Bu durumda yatırımların istihdama dönüşmesi yakın bir gelecekte (6-10 ay gibi) beklenmelidir. (Hangi yatırım/lar?) Büyümenin gerçek mi? Yoksa balon mu olduğu somut şekilde ancak bu şekilde ortaya çıkar.
2009 yılının son çeyreği için açıklanan veriler çoktan unutuldu. Ama bugün referanduma gaz vermek için iyileştirilen ekonomik verilerin uluslar arası piyasalarda en azından bir yıl daha gerçekmiş gibi yüksek tutulması zorunluluğu var. Bu zorlama pozisyonların Türkiye ekonomisine büyük maliyetleri olacaktır. Bu maliyetin bedelini muhtemelen 2011 seçimleri sonrası kurulacak hükümetin düşünmesi planlanıyor.
Hem iktidarın hem de -iktidar adayı olarak- muhalefetin seçim sonrası ekonomi planlarını (şimdiden) yaparken bunu göz önüne alması gerekli. Çünkü ülke ekonomisinin durumu da vatandaşın durumundan pek farklı değil. Parası yetmediği için kredi kartlarına sarılan vatandaş, nasıl ki: Eninde sonunda borç duvarına tosluyor. Aynısı ülkemiz için de geçerli. Alacaklılar kapıya dayandığında ya ödersin, yada ...
Aksi taktirde ne olur derseniz? “Bize bir şey olmaz!..”, “Aynı hamam aynı tas...” Devam ederiz.
Bu millet; tarih boyunca; koltuk sahiplerinin o koltuklara layık, asgari bilgi ve beceriye sahip, kasti aşan bir güven ve şeref taşıdığına inanmıştır. Bu inançtan kaynaklana ‘güven’ sayesindedir ki; . son 60 yıl da dahil, Devlet adına, sırtına koyulan her yükü taşımıştır. Bundan sonra da taşır.
Bu güveni istismar eden karşılığını bulmayacağını zannederse yanılır.
Hep sevgi ile kalın.
Türkiye ekonomisi 2010 yılının ilk çeyreğinde de OECD ülkeleri arasına büyüme rekoru kırarak %11, 7 ile çift haneli büyüme rakamına ulaşmıştı.
Bu tablo orta vadeli geçmişi stabil bir ekonomik durum sonrasında gerçekleşseydi. Yada sürdürülebilir bir büyüme orta vadede çok daha küçük oranlar ile yaşansaydı. Güzel bir sonuç denilebilirdi. Ama büyüme grafiğinde çok kısa zaman aralıkları itibari ile yaşanan yükselişler ekonomik riskleri de beraberinde getiriyor. Bu risklerin en önemlisi planlama sorunlarıdır. Finans piyasaları ve ekonomi yönetimi böylesi değişken profilli bir ekonomiyi uzun ve orta vadede ele alamaz. Ancak çok kısa vadeli ve günlük (hatta saatlik) tedbirler ile kontrol altında tutmak gerekir.
Büyüme yatırımdır ve yatırım para ile olur. (Kimin parası?) Bu da demektir ki Türkiye’ye son iki çeyreklik dönemde rekor para girişi olmuş. (Nerede bu -rekor- para?) Bu durumda yatırımların istihdama dönüşmesi yakın bir gelecekte (6-10 ay gibi) beklenmelidir. (Hangi yatırım/lar?) Büyümenin gerçek mi? Yoksa balon mu olduğu somut şekilde ancak bu şekilde ortaya çıkar.
2009 yılının son çeyreği için açıklanan veriler çoktan unutuldu. Ama bugün referanduma gaz vermek için iyileştirilen ekonomik verilerin uluslar arası piyasalarda en azından bir yıl daha gerçekmiş gibi yüksek tutulması zorunluluğu var. Bu zorlama pozisyonların Türkiye ekonomisine büyük maliyetleri olacaktır. Bu maliyetin bedelini muhtemelen 2011 seçimleri sonrası kurulacak hükümetin düşünmesi planlanıyor.
Hem iktidarın hem de -iktidar adayı olarak- muhalefetin seçim sonrası ekonomi planlarını (şimdiden) yaparken bunu göz önüne alması gerekli. Çünkü ülke ekonomisinin durumu da vatandaşın durumundan pek farklı değil. Parası yetmediği için kredi kartlarına sarılan vatandaş, nasıl ki: Eninde sonunda borç duvarına tosluyor. Aynısı ülkemiz için de geçerli. Alacaklılar kapıya dayandığında ya ödersin, yada ...
Aksi taktirde ne olur derseniz? “Bize bir şey olmaz!..”, “Aynı hamam aynı tas...” Devam ederiz.
Bu millet; tarih boyunca; koltuk sahiplerinin o koltuklara layık, asgari bilgi ve beceriye sahip, kasti aşan bir güven ve şeref taşıdığına inanmıştır. Bu inançtan kaynaklana ‘güven’ sayesindedir ki; . son 60 yıl da dahil, Devlet adına, sırtına koyulan her yükü taşımıştır. Bundan sonra da taşır.
Bu güveni istismar eden karşılığını bulmayacağını zannederse yanılır.
Hep sevgi ile kalın.
- Toplam blog
- : 370
- : 1092
- Kayıt tarihi
- : 10.07.08
1969 doğumlu. Tasarımcı, endüstriyel otomasyon sistemleri için yazılım geliştiriyor. Yüksek öğren..