- Kategori
- Aile
Yanlış nerde?

Ülkemizdeki ailelerin büyük bir kesiminin zihinleri, ne yazık ki çocuk yetiştirmekle alakalı yanlışlarla dolu.
Yanımızda, bizim yaptığımız her hareketi aklına kaydeden ve bir gün kullanmak üzere beynine depolayan çocuklarımıza karşı yeterince dikkatli miyiz?
Ufak tefek sorumluluklar veriyor muyuz acaba? Yoksa, aman yorulmasın, streslenmesin deyip her işlerini bizler mi yapıyoruz.
Alıp karşımıza sohbet ediyor muyuz? Önemli bir karar alırken fikirlerini soruyormuyuz?
' Okumak zorundasın! Okumazsan halin benim gibi olur ya da onun, bunun, şunun gibi olur. Başarmak zorundasın yoksa başına böyle birşey gelir veyahut şunu bunu almam' demek yerine,
' Seni sen olduğun için seviyorum ve sevdiğim için başarılı olmanı istiyorum. Hata yapabilirsin. Ben seni hatalarınla,kararlarına, bir bütün olarak seviyorum' demenin çocuklarımızda nasıl bir özgüven yaratacağını düşünebiliyor musunuz?
Ben mağazacılık sektöründe çalışıyorum. Çocuk reyonuna gelen müşterilerin %80 i ne yazık ki ayakkabı seçiminde dahi miniklerin kararlarını dikkate almıyor. Kendi fikirlerini empoze etmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Şeker alacağım sana deyip, oyuncaklar vadediyorlar. Bu ve bunun gibi davranışlar süregelen yıllarda çocuğun karar alma ve karar verme mekanizmasını doğrudan etkiliyor, biliyor muyuz?
Söylediklerimize, hareketlerimize dikkat ederek, özgüveni yüksek ve dolayısıyla başarılı veyahut başarısız olduğunda yerden kalkmasını bilen ve daha da yükseğe sıçramayı öğrenen bir çocuk yetiştirmenin size öğreteceklerini küçümsemeyin. Hergün çocuğunuzu öpün ve seni, sen olduğun için seviyorum deyin. İşe yarayacaktır.