Yaşama yakışıyor…

Arşipelin kıyısında günü tamamlamaya çalışırken doğuyor ay, tepelerin arkasından kıpkırmızı.

Dolunayın en güzel haline dönüşüyor.

Sesi yanıma kadar ulaşan eğlencenin içindekiler  farkında bile değil ayın kızıllığının.

Kim bilir kaç aşık var eğlencenin orta yerinde,  ayın kızıllığından habersiz.

Ay yükselip kızıllığını bırakırken, şiirlere yakalanıveriyorum kıskıvrak,  dizeler  geliyor aklıma.

Farklı ustalardan farklı duyguları anlatan dizelere  teslim oluyorum.
*
İçmek,

Gözlerinde içmek ayışığını.

Varmak,

Gözlerinde varmak can tılsımına.

Gözlerin hani? *
*
Aklımda olanlarla yetinmek zorundayım.

Kitaplar ve sevdalar dokunamayacak kadar uzaktalar çünkü.

Ardından egenin lodosu ekleniyor geceye, tutuşuyor içimdeki şiir sevdam.

Eğlencenin haberi yok lodosun ve  şiirlerin güzelliğinden, tıpkı senin hangi rüzgarlarda olduğumdan haberinin  olmadığı gibi..

Şiir en çok aşka yakışırken, yitirilip gidiyor aşklar şiirsiz  kimi zaman da  şiirler aşksız.

*
Kırmızı mavi ekoseli yalnızlığımı serdim masaya.

Manzaraysa ayrılığa sıfır!

İşte her şey hazır…

acılarımla iki lafın belini kırdık.

Yokluğunda bir kuş sütü eksik…

Yalnızlığım ve ben…

Seni çok bekledik…**

*
Ve şiir yalnızlığa yakışıyor.

Ve şiir geceye yakışıyor.

Ve şiir bahara  yakışıyor.

Ve şiir direnişe yakışıyor.

Ve aslında şiir yaşama yakışıyor…

*
Haziran 2013/ Kurşun

*

*Ahmed Arif (Unutamadığım)

** Cemal Süreya (Yalnızlığım ve Ben)