- Kategori
- Gündelik Yaşam
Yaşamak için…

Net'ten
Alışkanlıkların koynunda yaşıyoruz çoğunlukla.
Hep aynı saatlerde aynı yollardan geçip aynı insanlarla
aynı sohbetleri yapıyoruz. Masamızda hep aynı yerde
oturup bir önceki günün kopyası günlerde kayboluyoruz.
*
Rutin hayatlardan şikayetçi olup değiştirme cesaretsizliğimize
”rahatımız yerinde” kılıfları uyduruyoruz. Alışkanlıklarımızın
güvenli kollarında konforlu yaşamlar sürerken yaşadığımızı
sanıyoruz.Ve kendimizi tekrar ediyoruz yaşadığımızı düşünürken.
Yavaş yavaş eritiyoruz heyecanlarımızı.
*
Bir zamanlar heyecan veren durumlar, zamanla alışkanlığa
dönüştüğünde yerine yenilerini koyma cesaretimiz de azalıyor.
*
En doyum aldığımız zamanların, rahatımızı bozup rutin
yaşamımızın dışında bir şeyler yaptığımız zamanlar olduğunu
unutuyoruz çoğu kez. Ve rutin yaşamımızın güvenli kolları,
özgürlüğümüzü engelleyen görünmez duvarlar örüyor biz
farkına varmadan.
*
“Yaşadığını anlamak için heyecan gerekli” diyenlerden olsak da,
hangimiz 96 yaşındaki Mohr Keet gibi yapabiliriz?
Dünyanın en yaşlı ‘bungee jumping’ çisi olan ve 216 metre yükseklikteki
Bloukrans Köprüsü’nden atlayan Mohr Keet, ;
“Yaşamak, yaşadığımı hissetmek için bir şeyler yapmak zorundayım.
Bunu atlayarak yapıyorum. Yaşam için heyecan gerek" demiş
*
İlk bungee jumping'i 88 yaşında yapan Keet , hiç bir şey için geç olmadığının
en güzel örneği değil midir? Ve yaşadığını anlamak için her yaşta heyecan
duymak gerekli değil midir?
*
Nisan 2011 / Kurşun