- Kategori
- Özel Günler
Yaşamı sevmek...
Doğduğum gün, bugün… Seneler önce Kasım ayının on beşinde bir sonbahar gecesinde saat 01.30’da rahmetli anneciğimin dördüncü çocuğu olarak açtım dünyaya gözlerimi… Neler gördü bu kara gözlerim onca yıldır, mutlu bir yaşam mı sürdüm, “evet” diye haykırıyor iç sesim. Kim mutlu olmuş ki tam anlamıyla, hayatın inişleri çıkışları varken… Hem mutsuzluk olacak ki mutluluğu anlayasın…
Kısaca yaşamıma baktığımda güzellikler çoğunlukta görünüyor gözüme, nankörlük olur tersini söylersem… Şimdilerle mukayese ettiğimde muhteşem diyebileceğim bir çocukluk yaşamı, bol arkadaşlar, bol oyunlar ve özgürce yaşanmış bir çocukluk evresi… Genç kızlığa adım atışım, üniversiteye gitmeyi düşünürken bankaya girip çalışma hayatına atılmam ve en erken yirmi beş yaşında evlenmeyi düşünürken bunu çok önceye almam, kader mi desem kısmet mi desem oldu işte…
On altı yıl süren kimi zaman mutlu, çoğu zaman da mutsuz geçen bir evlilik, iki güzel erkek evlat kazancımın sonunda kaçınılmaz son ayrılık… Mahkeme dönemlerinde arkadaşlarımın söylemleri geliyor gözümün önüne boşanınca boşluğa düşmüş gibi olurmuşum, nedense zil takıp oynama halleri oldu bende oysa ki… Biraz da bir yıl sürmesindendir, bir an önce bitmesini istemiştim o soyadından kurtulmak tam olarak özgürlüktü benim gözümde.
Bekarlık dönemimi düşünüyorum, evlilik o kadar yıldırmıştı ki beni, karşıma çıkan hiçbir engel zor gelmedi. Hepsiyle başa çıkmasını bildim, içimdeki ben çok kuvvetliydi çünkü ve en önemlisi hayatı, insanları seviyordu. Maddi anlamda çok fazla zorlandığımı söyleyemem, çünkü hep çalıştım, ayakta durdum dimdik. Ailem her zaman yanımda destek olmasına rağmen bir gün kapılarını çalıp da yardım istemedim, ufak tefek anacığımı tırtıklamalarım dışında. Yaşamımdaki mutluluk kaynağım bu oldu biraz da, güçlü olmak mutlu ediyordu beni kimseye muhtaç, bağımlı olmadan özgürce yaşamak…
Bunca geçen yıl bir şeyler alıp götürdü mü benden, düşünüyorum da hayır kabul etmiyorum üstelik çok şey katıldı. Giden ne olabilir ki, çok şükür sağlıklıyım, çalışıyorum, hayatı seviyorum, yaşamımdaki insanları seviyorum, en önemlisi sorunlarla mücadele gücüm var, bu gücü eksiltmesin tanrım, tek isteğim bu, sağlığımı almasın benden ondan öte alt edemeyeceğim bir sorun düşünemiyorum…
Yaşamımdaki insanların hepsini seviyorum, çok güzeller onlar, sevildiğimi de biliyorum bu da mutluluk dolduruyor yüreğime ve buradaki tanıdığım tüm güzellikler, sizler, iyi ki varsınız. Yaşamımın bir parçası oldunuz, yazıyorum, okuyorum, yüzünüzü görmesem de, elinizi tutmasam da yaşamımdasınız, sizleri de seviyorum…
Velhasıl hayatı seviyorum, iyi ki gelmişim bu dünyaya ve umarım bu yaşam sevgim sönmez son nefesime kadar…
Sevgilerimle…
- Toplam blog
- : 203
- : 2037
- Kayıt tarihi
- : 23.10.06
İnsanların yapmaktan mutlu oldukları hobileri vardır. Benim de en severek yaptığım, hayatımda yen..