- Kategori
- Gündelik Yaşam
Yavaş horla!
internetten
Horlamak aman Allahım kabus gibi
Haghpişhhhhhhhhhh, haghpişşhhhhhhhhh
Belirli aralıklarla sürekli aynı replik haghpişhhhhhhhh bazen sadece hahgggggggg...
Piş'ini bekliyorum yok.
Sonra içimden saymaya başlıyorum 1, 2, 3, .....10 olunca yinede ses gelmezse hemen eşimi silkelemeye başlıyorum;
Kemal, Kemal, Kemalllllllll... adamın nefesi gitti diye korkuyorum.
Kemal :Hıh huh hah noldu pış pış oğlum pış pış Çınar. Hadi uyu! dandini, dandini
Yaaaaaaa Kemalllllllll
Çocuk uyanacak. Yavaş horlasana!
Sonra gülüyorum kendime yavaş horlamak mı?
Aslında önceleri horlama Kemal!
Horlama yan yat, başını yükselt, hadi ya Allahım çıldırcam şimdi gibi kelimeler söylerken artık bende alışkanlık olmuş olacak ki yavaş horla diyorum.
Her gece kendi kendime aynı konuşmalar ...
Çınar uyanır emzik ağzından düşmüştür. Anneeeeeee emdik, emdik kendi bulsa ya, bulamaz çünkü genelde fırlatıp atmış oluyor. Gecenin bir yarısı kalk emziği bul ağzına ver.
Yerime yatayımda uyuyayım derken Çınar tekrar Anneeeeeee elin, elin, elimi tutar, iki eliyle sarılır, tabi buarada sallanmak ister.
Oğlum iki elimi birden tutuyorsun nasıl sallayım?
Neyse tek elimle iki elini birden tutup diğer elimle sallarım.
Yok uyumuyacak belliki acıkmış. Kemal, Kemallllll... 'Çınarı sallasana, mama yapacağım ben'
Tabi bizim ufaklık bu konuşmaların hepsini duyar 'Anneeeeee gel gel gitme' Allahım sabır, sabır koşar adım mutfak sıcak su bul, mamayı çıkar, biberonu hazırla.
Çınar avazı çıktığı kadar anneeeeeeeeee ardından bir bakarım Kemal. Oh, nihayet kalmış.
Yaşasın mama yapma işi Kemal'e kaldı.
Çınar ayaklarıma uzanır ve mama gelene kadar şarkı, nini ne varsa söylerim, karnını ovalarım ve Kemal yarı uyur vaziyette mama'yı getirir. Bizim ki büyük bir zevkle mamayı içer ve mutlu son artık uyumuştur. Geriye kalan zamanda da ben uyumaya çalışırım. Çünkü, gün başlamak üzredir.
Evlenmeden önce, Annem ve Babam evde tam bir orkestra gibi horlayarak konser verirlerdi bana. Önce babam başlardı, ardından Annem de aralarda vokal yapardı. Ben ise kafam yastığın altında horlamaların dinmesini, yada biran önce uykuya dalmayı beklerdim.
Evet eşim çok horluyor. Önceleri beni yorgunluktan horluyorum diye kandırmıştı ama her ne hikmetse yorgunluk 4 senedir geçmedi. İnşallah yakın bir zamanda burun amaeliyatı geçirecek ve umarım bu horlamalar son bulacak.
Gerçi alıştım artık bu horlamalara baksanıza artık yavaş horla diyorum.
Eşi horlayanları çok iyi anlıyorum. Bazen eşim benimde horladığımı söylüyor ama muhtemelen beni sinir etmek için söylüyor. Sabır, sabır...
Sevgilerimle...
- Toplam blog
- : 164
- : 4548
- Kayıt tarihi
- : 26.03.08
Hayatı sevmek ve düzgün yaşamak isterken bulurum kendimi. Yaşamın bana verdikleriyle yetinmeye çalış..