- Kategori
- Deneme
Yazılmayan şiir
Önce ömür boyunca çizemeyeceği bir resmin önünde, kuruyup kaldı saçlarının ucuna kadar. Kuruttu onu ressam elinden süzülen renkler, Sonra narin narin yağan yağmur ıslattı onu. Adım adım uzaklaştı o resimden. Bu hayretten ayılmamış sevdiği genci, Hiçbir zaman yerinde olamayacağı bir kızla gördü, sokağı geçtiği zaman. O çiftler gözden itenecen, O yağmur dinenecen, kuruyup kaldı yerinde... <ı>Geçti sokaktan...ı> <ı>geçti yağmurdan...ı> <ı>geçti sevgiden...ı> Duymadı bunu “Targovi”nin insan elinden bıkmış o dar sokağı da. Hiçbir zaman <ı>giyemeyeceğiı> bir elbisenin önünde durup içeri girdi. Yüreksiz manken kibirlenirdi üzerindeki giyisinin zevkiyle. “More expensive” diyerek dışarı çıktı, sokaklar taşa dönmüştü, evler yaş taşa dönmüştü, ayağının altındaki taş taşa dönmüştü. Ayaklarını toprağa emanet etmiş <ı>bir kahraman ı>duymadı taşların taşa dönmesini, El açtı iki ayaklılara, yürekler taşa dönmüştü. Bundan sonra gördüklerinden kaçmak istedi. Kaçtı, kaçtı o sokaktan, öyle kaçtı ki, gölgesi bile yetişemedi ona. Ne kadar kaçsa bile, ne o resim, ne o genç, ne o giyim, ne de o sakattan uzaklaşamadı. Hiç kimsenin yazamayacağı bu şiiri yazdı, O gün.