Yol

İçimde binlerce yol,

Her yolda bir kelime,

Hepsi toplanıp bir şiir olamıyor,

Aralarından geçiyorum birkaçının,

Birkaçında bağırıyorum,

Birkaçında çocuk oluyorum,

Birkaçında canım acıyor da,

"Öpeyim de geçsin"ler ile tedavi buluyorum.

Birkaçında koşuyorum,

"Yolumu buldum" sevinciyle,

Birkaçında susuyorum.

Birkaçında yanımda onlarca kimse varken,

Birkaçında yalnız yürüyorum.

Yoruluyorum,

Birkaçında duraksıyorum, mola veriyorum.

Bir kız çocuğu ile karşılaşıyorum sonra,

Bir süre eşlik ediyor o da bana,

Biraz geçince "umut" yolunda olduğumu anlıyorum.

Karmakarışık bu yol haritasında,

Bir gülümseme bana ışık oluyor,

Sevdiğinin bir gülümsemesi,

Rotayı nasıl da belirginleştiriyor.

İnsan doğru yolda olduğunu,

Yanında beslediği büyüttüğü sevgi ile daha iyi anlıyor.

O kız hiç büyümüyor da,

Seviyor bazen,

Bazen dediğim, bazen belli ediyor,

Yanında olmayınca anlayamıyorsun,

Ve sen o yanında oldukça,

Huzur yolunda olduğunu anlıyorsun.

O yanındaysa baharın geldiğini,

Aslında hiç gitmediğini farkediyorsun,

Bizim yolumuz böyledir, hiç bitmez,

Sevgili yanınızda ise de bitmesin zaten.

Bir yere varmadan da ulaşılabilir,

Sevgiye,mutluluğa,huzura,

Biz olmaya.

02.08.2016 02:25 / İstanbul

Yorumlarınız için teşekkürler.

Artık herhangi bir sayfaya baktığımda daha net bir görüntü oluşuyor. Her yazıda 'sen'i görüyo..