- Kategori
- İş Yaşamı - Kariyer
Yolcudur Abbas...

Abbas' mı kim? Ben!
Taşınıyorum da :)
Bir aydır yollardayım neredeyse. Bir ayağım İzmir'de. Evi tuttum, yakında taşınacağım kısmet olursa. Şehirlerarası yolculuk yoruyor bu kadar sık olunca ama şikayetçi değilim. Zor ama keyifli.Sevgili arkadaşım Esma Kahraman'a da misafirperverliği için teşekkür ediyorum. Kendisiyle tanıştığım, ailesini tanıdığım, enfes tarhana çorbasınına kaşık salladığım için kendimi çok şanslı görüyorum. İnşallah bu sefere de bende bir kahve içeceğiz. Daha Ankara yolları da var ufukta; önce evi taşıyayım hele, sonra o.
Taa çocukluğumdan beri İzmir bende bir ukdedir. Neden niçin bilmem ama hep İzmir'de yaşamak istedim. Hangi şehirde olduysam hedefim İzmir'di. Yıllar yılı kovaladı ve sonunda bu sene taşınıyorum artık. Evim, işim, bundan sonraki yaşamım Allah ömür verdiyse İzmir'de olacak. Herşeyiyle; güzelliği ve çirkinliğiyle, iyi ve kötü taraflarıyla seviyorum bu şehri.
İnsan yaşam koşulları ne olursa olsun hayallerinden vazgeçmemeli bence. Geçen hafta sevgili Esma ile Kordon'da çayımızı içerken kendi hayatıma sahip çıkmanın mutluluğu ile izledim denizi. Kimilerine göre önemsiz birşey belki ama benim için öyle değil. Bir hayatı ilmek ilmek örmenin keyfiydi o çay. Bazen neşe, bazen keder; bazen de yıkım vardı belki o ilmeklerde. Üzüntüler geçti sevinçler kaldı, yıkımlar gitti, yeni başlangıçlar geldi. Bu duyguyu tadını çıkara çıkara ancak Kordon'daki o salaş kafede yaşayabilirmişim sanki.
Hayat işte :)