- Kategori
- Gündelik Yaşam
Yüreğimdeki ağlar
Terk edilmiş bir virane gibiyim darmadağınık ve tozlu. Paslanan pervazları inmiş gözlerim, her soruma ayrı ayrı örtülmüş gri-beyaz çarşaflar, miadı dolmuş yıkık dökük düşler, yürekte yıllanmış, bozulması güç onlarca örümcek ağı…
Ayağa kalkmaya çalıştıkça gözlerime perde perde inen rasgele örülmüş bir ağ, ayaklarıma sıkı sıkıya ince ilmekler atan başka bir örümcek, elimden tuttuğunu hissedemediğim tuhaf sıcaklık arayışı ve ardından yaşanan apansız bir düşüş... Şimdi daha da bulanıklaşan viranemde bir yanı kırık, toz katmerli bir ayna geçiyor titrediğini henüz fark ettiğim elime, titrek çizgiler halinde siliyorum, tozdan daha renksiz yüzümü görmeyi ummadan... gözlerime bakıyorum feri kaçıyor, tuzlu sular bırakarak ardında, kendimden korkarken, kulağıma bir yığın ses doluyor… Karmakarışık, yankılı, simsiyah sesler… Titrek ellerim zaten kapalı olan kulaklarımı ararken bağırıyorum mühürlü ağzımla ‘Yeter susun artık’ …
Düşünmek, hissetmek, duymak, görmek istemiyorum, düşündükçe bir düğüm daha atan bir örümcek, hissettikçe bir duvar daha yıkılan başka bir virane, duydukça içimden gri beyaz çarşafları giymem gerektiğini söyleyen şefkatli bir ses görüyorum ve tekrar kapıyorum tüm pervazları paslanan yüreğimi düşünmeye, hissetmeye, duymaya, görmeye…
Ona rağmen örümcek defalarca ağını örüyor, ilmek ilmek işliyor yüreğime
Acıyı yaşatan şeffaf yüreğim mi? Yoksa katmerli örümcek ağı ve yarattığı soğuk yürek mi? diye soruyorum, cevabı beklemeden…
Binlerce örümceğin defalarca yol aldığını görüyorum viranemden, farklı ağlardan, farklı düğümlerden binlerce örümcek…yorgun ruhum en incesiyle başlıyor ağlarını sökmeye, titreyen ellerim cesaretleniyor, ışık hızla süzülüyor benliğime ve şimdi paslanan yüreğim demir gibi ışıldıyor…
- Toplam blog
- : 26
- : 906
- Kayıt tarihi
- : 31.01.07
Hayata yayılarak yaşamayı düşlerken, zamana sıkıştığımı fark ettim, tek sebebini çalışma şartları..