- Kategori
- İlişkiler
Yüreğimin kapıları
Yarınlarımı çalıp gitmeyin benden ne olur. Yeter artık tükettiniz bütün hayallerimi. Söndürdünüz bütün ışıklarımı!Karanlığın ortasına ittiniz beni!Bırakın artık her gelen benden bir parçamı alıp gitmesin.Bırakında her gidişte, her sonda biraz daha bitmeyeyim. Körkuyunun içine atmayın beni. Derin okyanuslara gömmeyin beni.
Tamam, artık tutacağım bie el de istemiyorum.Bırakın uzatmayın elinizi!Tutmak istemiyorum.Kaybolmak istemiyorum sizin duygusuzluğunuzda!Bana yer yoksa yüreğinizde sokmaya çalışmayın beni oaraya.
İçimdeki hırçınlıktan bıktım, içimdeki asi çocuktan... Zaman verin bana özüme döneyim tamamen. Vazgeçmek istemiyorum tekrar, hayata tutunmaktan...
Hayat zorlama beni, oynama benimle artık.Sürekli beklediklerimin geldiğini sanmaktan yoruldum ben! SANMAKLA OLMUYOR HİÇ BİR ŞEY.GERÇEKLER ACIMASIZ OLUYOR, ACITIYOR YÜREĞİMİ...TESELLİ DİYEBİLECEĞİM BİR KAÇ ŞEY KALDI ELİMDE.ONLARIDA ALMA ELİMDEN HAYAT!AVUÇLARIMDAN KAYIP GİDENLER YETTİ!BIRAKIN BİRAZ DA BANA KALSIN.
İZİN VER AÇAYIM YÜREĞİM KAPILARINI HAYAT.İZİN VER Kİ, ATAYIM İÇİMDEN UNUTMAM GEREKENLERİ!
İZİN VER AÇAYIM YÜREĞİMİN KAPILARINI HAYAT.HAKEDENLER KALSIN SADECE...