- Kategori
- Güncel
Yüreklerin Kulakları Sağır…
Bu yazıma Nazım Usta’ nın en sevdiğim mısralarından biriyle başlamak istedim…. Yüreklerin kulakları sağır… Sadece üç kelimeden oluşan ama anlam yoğunluğu bu üç kelimeyi aşan bir mısra… Belki de günümüzde memleketimin yaşadığı acı olayları ve bu acı olaylara karşı kimilerinin üzerinde olan duyarsızlığı, kanıksanmışlığı en iyi Nazım Usta’ nın bu mısrası anlatabilir…
Vatan toprağına emanet edildi yine kahpe teröre kurban giden memleketimin gencecik kınalı kuzuları… Ne içtiğim su, ne yediğim yemek boğazımdan geçer, boğazımda düğümlenir… Koca bir yumru olup yüreğime çöreklenir… Haram mıdır yediklerim? Hayır, hiçbir vakit olmamıştır, olmayacaktır da… Ama, memleketimin gencecik evlatları, kahpe teröre kurban giderken ve ölen her Mehmetçik sanki istatistik değeri gibi algılanırken kimilerince , ben nasıl rahat yemek yerim…? İçtiğim su nasıl boğazımdan geçer? Uyuduğum uykumudur? Ne söylenir bilmem… Ne yazılır bilmem… Evet, son nefesime kadar yazmaya devam edeceğim, edeceğim etmesine de keşke bu kahpe terörü yaşamasa benim güzel memleketim… Gün geçmiyor ki yeni bir saldırı, yeni bir şehit haberi almasın bu aziz vatan… Yetti be diye haykırası geliyor insanın… Hatta gelmiyor, haykırıyor… Ama ne fayda? YÜREKLERİN KULAKLARI SAĞIR, BAĞIR BAĞIR BAĞIRIYORUM… Sesimi duyan olmuyor, duymazlıktan geliniyor sesim… Be hey kendi derdine düşmüşler diyorum sessizce… Bu memleket, bu aziz vatan kolay kurtulmadı , Türkiye Cumhuriyeti kolay kurulmadı… Onlar ki kocaman yüreklerini bu memleket için siper ettiler, bu vatan için, özgür ve bağımsız yaşayabilelim diye canlarını vermekte bir lahza tereddüt etmediler… Biz, hadi sizin adınıza konuşmayayım, ben kendim, onlar için fiili bir şey yapamıyorum evet… Yapabilecek konumda olsaydım, kesinlikle yapardım… Yaradan’ a dua edebiliyorum sadece… Eğer siz de hiçbir şey yapamayacak konumdaysanız şehitlerimiz için, şuan askerde olan Mehmetçiklerimiz için, memleketini seven her bir vatandaş için dua edin…. Yüce Yaradan’ ın dualarınızı kabul etmesi dileğiyle…
Vatan toprağına emanet edildi yine kahpe teröre kurban giden memleketimin gencecik kınalı kuzuları… Ne içtiğim su, ne yediğim yemek boğazımdan geçer, boğazımda düğümlenir… Koca bir yumru olup yüreğime çöreklenir… Haram mıdır yediklerim? Hayır, hiçbir vakit olmamıştır, olmayacaktır da… Ama, memleketimin gencecik evlatları, kahpe teröre kurban giderken ve ölen her Mehmetçik sanki istatistik değeri gibi algılanırken kimilerince , ben nasıl rahat yemek yerim…? İçtiğim su nasıl boğazımdan geçer? Uyuduğum uykumudur? Ne söylenir bilmem… Ne yazılır bilmem… Evet, son nefesime kadar yazmaya devam edeceğim, edeceğim etmesine de keşke bu kahpe terörü yaşamasa benim güzel memleketim… Gün geçmiyor ki yeni bir saldırı, yeni bir şehit haberi almasın bu aziz vatan… Yetti be diye haykırası geliyor insanın… Hatta gelmiyor, haykırıyor… Ama ne fayda? YÜREKLERİN KULAKLARI SAĞIR, BAĞIR BAĞIR BAĞIRIYORUM… Sesimi duyan olmuyor, duymazlıktan geliniyor sesim… Be hey kendi derdine düşmüşler diyorum sessizce… Bu memleket, bu aziz vatan kolay kurtulmadı , Türkiye Cumhuriyeti kolay kurulmadı… Onlar ki kocaman yüreklerini bu memleket için siper ettiler, bu vatan için, özgür ve bağımsız yaşayabilelim diye canlarını vermekte bir lahza tereddüt etmediler… Biz, hadi sizin adınıza konuşmayayım, ben kendim, onlar için fiili bir şey yapamıyorum evet… Yapabilecek konumda olsaydım, kesinlikle yapardım… Yaradan’ a dua edebiliyorum sadece… Eğer siz de hiçbir şey yapamayacak konumdaysanız şehitlerimiz için, şuan askerde olan Mehmetçiklerimiz için, memleketini seven her bir vatandaş için dua edin…. Yüce Yaradan’ ın dualarınızı kabul etmesi dileğiyle…
- Toplam blog
- : 149
- : 435
- Kayıt tarihi
- : 24.06.08
1999 yılında Ted Kdz Ereğli Kolejinden, 2003 yılında İstanbul Üniversitesi İtalyan Dili ve Edebiyat..