- Kategori
- Deneme
Zalim Kalem ve Karaktersiz Karakterler

Kalem insan kadar zalimdir. Belki insandan da öte… Beynimin uçurumlarına gizlice girer. En olmadık yerde bozar yazıyı.
Ey akıl sen misin kalemi hareket ettiren? Yoksa kendisi mi devinir durur ak kâğıtta?
Bir yazara şunu sormuştum. Yazar mı yazıyı yönlendirir. Yazı mı yazarı yönlendirir? Bir anda şaşırdı.
Sonra çok güzel bir soru dedi. Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?
“İyi de yazar olan siz siniz”
Peki, bence her ikisi de olur.
Ama kalem ne zalimdir bilir misiniz? Yetenek akılla mı olur kalemle mi?
Kalem kılıçtan keskindir! Ah o keskinlik yok mu? Keskinlik küpüne zarar verir mi? Buradaki küp nedir? Tabii ki aklınız. Akıl yazıyı başlatır. Kalem sonlandırır. En azından benim için böyledir bu. Yine de bu konuda mutlak bir kesinlik olduğunu iddia edecek değilim. Kuşkusuz en ince ayrıntısına kadar planlanan başından sonunun belli olduğu yazılarda vardır. Ama bazen yazmaya başlarsınız yazı yürür yürür sonra bir bakmışsınız başlangıçta planladığınız olayların bir kısmı gerçekleşmiş bir kısmı yok olmuş. Yazı tamamen başka yere gitmiş. (mesela ben bilgisayarın başına oturduğumda vicdani ret yazısı yazmayı düşünüyordum. Oysaki karşınıza bu yazı çıktı. İnanın bende en az sisin kadar şaşkınım.)
Ya da yazının kahramanına hükmedememiş siniz. Kahraman gitmiş olur olmaz şeyler yapmaya başlamış. (Resmen kaşınıyor yani) Ah! Ne karaktersiz kahramandır o. Sizin çizdiğiniz çizginin dışına çıkar. Size dil çıkartır adeta. Nanik yapar. O sırada bir şeyler yapmalısınızdır işte. Ya öldürürsünüz ya da uzak bir yerlere gönderirsiniz ki bir daha gelmesin.
İnat gibi yazının bir yerlerinden tekrar çıkar gelir. Bunu benim gibi acemi yazarlar becerebilir ancak.
Bir öykümde (ne kadar öykü yazarıysam) havaalanında üç kişi var, taksiye biniyor, taksi yol almaya başlıyor ve sürpriz, yazar o anda taksinin içinde iki kişi olduğunu fark ediyor. Ah aptal kafa ne yapacaksın şimdi. Üçüncü kişi ölsün bari ha ölsün. Demesi kolay ama bir sonraki olay örgüsünde bu kahramanda var.
Görüyorsunuz ya çözmem gereken önemli bir mesele var. Şimdi bir şey itiraf etmem lazım. İşin açıkçası ne kadar yeteneksiz olduğumun fakındayım. Beni üzen başkalarının da bu durumum farkında olmaları.