​ Zaman içinde ben... / Gündelik Yaşam / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Ocak '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
 

Zaman içinde ben...

Su gibi akarak ya da ağırlığını hisettirerek,

Ne gözyaşlarımız kalıcıdır ne de kahkahalarımız baki...

Ama güzeldir her dem günün yeniden doğuşu, doğanın her güz içine çekilpi yeni doğumlara hazırlanışı....

Ve her sene bittiğinde ya da biz her sene biraz daha eskidiğimizde. Kendimize dair hesaplar içine gireriz ya da beklentiler.....

Bu defa bunu farklı yapmak istedim ben; beklentilerimden önce geçen seneyi şöyle güzelce bir silkeledim......

Geçen 2 Ocak günü kısa süren evliliğimi bitirme kararı verdim; ve yeniden başladığım hayatı yavaş sakin adımlar ile inşa ediyorum.

Çok gezdim; çok gördüm eskiye göre daha az kitap okudum bu konuda kendimden şikayetçiyim....

Yılların büyük bir özlemini sonlandırdım: Düşe kalka kaburgalarımı kırma pahasına bisiklete binmeyi öğrendim.Dün akşam konuk olduğum TRT FM de Nejat ÇETİNOK ' a söylediğim gibi mor bir bisikletim var.

Ve sağda solda; ortada kenarda dağınık duran çalışmalarımı toparlamak ve de değişik görüşlere açabilmek için koyduğum hedefi gerçekleştirdim: www.yoncaayas.com açıldı......

2006 sonunda kısacık kestirdiğim saçlarımın gerçekten de keyfini çıkardım ; her uzayışında farklı tokalar taktım, değişik modeller yaptım....

Duygu patlamalarıma sahip çıkmaya; daha sakin ifade etmeyi öğrenmeye çalıştım ve çoğunlukla başardım....

Daha düzenli spor yapmaya yendien başladım tıpkı 20 li yaşlarda olduğu gibi....

Engelli sporunun içine girdim doktor ve hakem olarak; yetinmedim bir de Engelli Basketbolu Teknik Komiseri sınavlarını verdim....Ve inanılmaz güzel fedakar bir çevre ile tanıştım. Engelli sporcu arkadaşlarım sayesinde en zor günlerimi onları örnek alarak kolay atlattım.

Çok güldüm, çok da ağladım.......

Çanakkala'ye ikinci kez gittim; daha bilinçli daha derin gezdim; ve okuyacağım kitapları değiştirip farklı irdelemelere gireyim dedim.

İşim gereği iki kez Ormana Dağ Köyünde geçici görevli çalıştım; bir tanesinde Üzüm Festivali için sunuculuk yaptım.

İşimi severek yaptım; doktor olmaktan hep haz aldım.

Arabamı değiştirdim; yeni arabamda bazı sorunlar çıktı ama eskisi de beni çok korkuttu...

Yeniden (geceleri uyurken bile bazen) radyoya döndüm...

Milliyet blog ailesine katıldım; çok da iyi yaptım.

Çok ağladım ; çünkü annem ve babam sağlık sorunları ile uğraştılar; abim de öyle ; bende uğraştım ama beni boşverin.....

Çok ağladım çünkü ülkemde anlayamadığım olaylar oluyor; anlayıp da anlayamadığım....

Yıllar sonra doğduğum topraklara yeniden gittim ama bunları zaten size söylemiştim...

Aşk ve sevgi.......her dem benim içimde ki.........

....

En önemlisi oğlum girdiği sınavları başarıp gönlüne göre bir lisede okumaya başladı.

Bunlar oldu kimi acı kimi tatlı; bazen başardım bazen de yapamadım....

Şimdi neler olmalı:

Gelecek yıl artık motosiklet anlatmalıyım; bu sene bunu başarmalıyım....

Engelli sporu için daha çok çalışmalıyım....

Daha düzenli ve bilinçli spor yapmalı ki kırlı yaşlardan ellilere aynı sağlıkla ulaşmalı; kolesterol yüksek biraz....

Daha sakin daha mütevazi bir hayat kurma çalışmalarına devam....

Aileme daha çok vakit ayırmak istiyorum....

Daha çok gezmeli ve yazmalıyım arabayı bu nedenle dizel aldım:)

Okuma ve yazmalarım artık daha bilnçli olmalı.....

Milliyet blog içinde daha çok arkadaş edinmeliyim hatta tanışmalı görüşmeliyim...

Kendimi daha çok sevmeliyim ve daha az kırılgan olmalıyım.

Hayata daha rahat bakmalıyım bazen çooook ciddiye alıyormuşum:)

Ve bu ülke için daha neler yapabilirim ......Daha çaba daha çaba......

Siteye eklemem gereken tonlarca yazı var ÇALIŞMALIYIM.....

Televizyon seyretmemeyi abarttım ; arada bir ekrana bakmalıyım:) ama radyo dinlemeye devammmm.........

Bilnçli bir tüketici olarak arabayı aldığım firmaya mutlaka sorumluluklarını anlatmalıyım....

Daha iyi bir doktor olmak için de çaba içinde olmalıyım her dem......

İngilizcem iyidir ama daha da iyi olsa fena olmaz ki....

Ve bana nasıl davranılıyorsa öyle davranmaya alışmalıyım.....

Bu yazı böyle oldu çünkü blogu artık (blog) günlük eyledim

Ve tabi ki her dem çiçek ekmeye onlara isim vermeye; her fırsatta yaz kış denize girmeye; doğan gün ile gülümsemeye; ağlamaya gülmeye; sevmeye sevilmeye;

bu kahrolası güzel dünyada geçiçi olduğumu bilip de ona göre evrende yolculuk etmeye devam etmeliyim....

Aşka kalbim her dem açık olmalı........

HER DEM ZÜMRÜDÜ ANKA GİBİ YENİDEN YENİDEN DOĞABİLMEYE DEVAM DEVAM...OLMALI...................ÇÜNKÜ

ZAMAN GEÇER..........................

 
Toplam blog
: 106
: 680
Kayıt tarihi
: 17.07.07
 
 

Güneydoğu Anadolu bölgesinin Siverek  ilçesinden çıktım; üstüne Maarif Kolej eğitimi aldım ve tıp..