- Kategori
- Felsefe
Zamanı akıtmak 1
Aslında devinim kavramının kendisi zamandır. Zaman, evrensel genelliğin, karşılıklı ve bağıntı etkimeli bir oluşumudur. Zaman, genelliği ve özelliği aynı anda gösterebilen bir durumdur. Yani evren, bütün unsurlarını belli ilişkindi genel zaman süreduruma göre süreçler. Dünya'daki gelişmeler; söz gelimi bir balığın bir insanın süreçleri, özel zaman bağıntılı durumlardır.
Hücre özel zamanınız, böbrek vs. gibi birçok farklı özel zamanınız sizin bir tek, bir beden genel zamanınız olan ömür genel zamanınızı verir. Özel zamanlar genel zamanları ortaya çıkarır. Genel bağıntılı zamanlar da özel bağıntılı zamanlara parçalanır.
Devinim daha parçalı, yerelden genele gidici fenomenlik olayların, bir durumunun, bir önceki diğer bir durumuna göre, goncanın çiçek duruma göre, yağmurun bitki ile rastlaşan organize olan durumuna göre birbirine kıyaslanmasıdır. Yine devinim, içsel (içe dek) zaman süreçle, dışsal (dışa değin)zamana dek devinimlerinin, birbirinin gölge nesne yansıması gibi, bağıntılı oluşuyla, algısal yansıyan bir içerilme biçimidir.
İster inorganiklerin (cansızların) olsun, ister organiklerin (canlıların), bir iç ve dış devinim zamanları vardır. İç devinme süreçleri bize yansıyıp görünmediği için, dıştaki görünen (gölge) yansımasının kıyası ile varlık bize değişmiş, büyümüş, ya da yer değişmişlik mekanikliğinde görünür.
Varlığın zaman devimi de, bir aidiyetlik uzamı olarak görülür. Genel olarak temel atom düzeylerinde özdek sırf bir biçimde bulunmaz. Ayrılıp, tekrar birleşen, yapılarda bulunur. Atom düzleminde dahi elektronlar birim hacimlerde, farklı zaman ve zemin düzleminde bulunan bir devinimdirler.
Atomlar Ya H2, O2 gibi. Ya da H2O, NaCl gibi bileşikler olaraktan süreçle var bulunurlar. Eksenleşme bir aidiyet devinmesidir. Birleşen atomsal yapılarda kazanılan birim özellikler, yani birleşik atom özellikleri, aidiyet ilişkisinin referansıdır. Referansı olmayan bir durum devinmez ve referansı olmayan durumlar zamansal uzamlı olamaz. Eksenleşmenin temeli de budur.
H2 gibi (hidrojen-hidrojen a polar bağ)aynı atomun kendisi ile kendisinin bileşen bir ifadesel ilişkinlikle (aidiyetlikle), birlikte davranış biçimidir. Yine NaCl de olduğu gibi (iyonik) ilişkindik ya da, metalik iliş kinlik bağ davranış biçimleri vardır.
Bu ilişkinlikle oluşan çekimleşmelere değin davranışlar, girişmelerin (aidiyetin) en yalın biçimidirler. Bu aynı atomun H2 moleküldü hal biçimdi hidrojenin var olması demek, hemen devreye girecek olan atom-atom süreçleşiştirler. İlişkinlik (aidiyetlik) girişme süreçlerinin başlamasıdır. Bunlar kendi içinde (iç özel) zamanlarında alan sürtünmeli değişmelerin, değişkenliklerini; sürekli yaratmak zorundadırlar.
İnsan doğumla ana (ananın bakımı-anaların yavrularca takibi gibi) yanındaki hali ile bu aidiyetti olgularını gösterirler. İnsanın, diğer tür sağlayıştı sosyal birlikçi aidiyet süreçleri, insanın ana takibi gibi ilk aitti sürecine göre biraz daha sonraya sarkan kazanımdı süreçleşmeleri de vardır. Anne yavru birlikli bağ ilişkinliği (aidiyetliği) bu süreçlerin önünde gibi görülmektedir. Savunma bu birlik aidiyetin en zorlayıcı nedeni olmaktadır. Daha sonra bu ilişkinlik örgülenmesi içine cinsellik de katılacaktır.
H2 türü (polar bağ) birlikler 'sosyal birlik düzlemin' yavrunun ana takibi gibi yalın ilk haline benzer gibi iken H2O hali 'sosyal grupların ittifakı' gibi çok girişenli, çok bilinmeyenli bir davranışla bileşenleşir. Hiç kuşkusuz ittifaklar, bunlar gibi yekpare oluşun devinimi değildirler. Ama temel düzlem beliriş benzeşmesi böyledir. İnsan davranışı daha dinamik ve çok daha plastik tekrarlara kaçmaktadır. Suyun, oksijen hidrojen diye birleşip ayrılması da faz ve frekans tekrarı davranıştırlar.
Her aitti oluş bir girişmedir. Bu türden aitti olma (birlikte; yeni özellikli, kırpılmış girişmeli, davranma) belirişleri, in organiklerde, gerek tekil bazda (H2 gibi), gerek tikel bazda (H2O gibi)gerçekleşmektedirler.
Her bir birleşen beliriş, yepyeni bir ilişki ve davranışlar bağıllığı düzlemi, ortaya koymaktadır. Örneğin tikel bazda yalın bir aidiyet ilişkisi kuran hidrojen hidrojen (H2) ile O2'nin başlangıçta bir su gibi yapıyı ortaya çıkarabileceğini bilmeniz, tahmin etmeniz, aklın ucunda geçebilecek bir şey değildir.
Ya da ilişkinlikçi girişmeler olmadıkça, su olması en imkânsız bir durum gibi size algı verir. İşte bu tür su, amonyak, metan vs. gibi tikel bileşmeler den amino grup asit aitleşmesine ve koaservat ilişki düzlemine dek oradan da polimerlere girişen, gerçek bir ufuk haldi. Yani, şimdi, meydanda olan, açık durumlu zaman devinim ilişkisi olan alan olmuşturlar.
Polimerleşen yapıların devinim zamanları, artık karmaşan, çevreyle enformasyon yapan, geri etkileşmeli, en örgütlenirci yapıdırlar. Dışarıya, dışın baskıcı girişen etkilerine değin, seçmeci; ayıklamacı davranışlar içindedirler. İçte, dışa karşı olabildikçe kapalı, kapsamlı bir sistemdi entegrasyonlar, organizasyonudur.
Organikler, hücre düzlemindeki organizasyonla var oluşturlar. Bu düzlem içinde bir organ eller iş birliği vardır. Toplum da bunun benzeridir. Toplum da, kurumlarla (organ-organ el) çalışan yapılanıştırlar.
İn organik düzlemler de içte kapalı, dışa seçmeci açık, geri etkileşmeli bir organizasyondur. En yalın atom düzlemindeki valans bant girişmesi de böyledir. En karmaşık atom düzlemine, hatta kendi alt kuant düzlemine inen organizasyonlardır. Zaman geçmedikçe (devinim ve girişmeler olmadıkça) buralarda olaylar da yoktur.
İşte girişen bu haller, varlığın ileri akışıdır. Yani varlığın kendi zamanıdır. yani varlığın birbirine göre hem de kendisinin, bir öncesi ile bir sonraki haline göre, dışsal devinimdi kıyaslanmasıdır. Geçen zamanlar (girişmeler) o duruma eksen oluşturlar. Artık varlık, o tabiyeyle (girişmeler çekiciliği ilen) devinecektir.
Sürecek
- Toplam blog
- : 418
- : 104
- Kayıt tarihi
- : 26.11.10
26 yıllık sınıf öğretmenliğinden sonra emekli oldu. Şiir çalışmaları ve deneme türü olan, toplum ..