Zengin fakir burada da ayrılıyor ya!

Küçük atıyorum adımlarımı yol bitsin istemiyorum.

Fotoğraf makinemi yanıma almadığım için kızıyorum kendime, gökkuşağını bir karenin içine hapis edemiyorum...

Mantar toplayan amcanın naylon torbasına bakıyorum çaktırmadan, kuzugöbeğimiydi bunların adı? Topladıklarını kıskanıyorum.

Daha sonra benzin istasyonunun önündeki suni yeşillikte zehirli olanına rastlıyor, bahtıma yanıyorum...

Yolum mezarlıktan geçiyor...

Mezarların bazıları mermerden saraylar gibi...

Gösterişli, şaşalı, sosyetik havalı!

Kimi taşların yazıları silinmiş, kimileri yosun tutmuş...

“ <ı>Bu gün bana yarın sana, Fatiha okumadan bakma bana”

Haydaaa ne bu şimdi, sitem eder gibi!

Mezarın önünde duruyorum, gülmemek için dudaklarımı ısırıp, istediğini yapıyorum.

Adamın ölüsü böyleyse, dirisi kim bilir nasıldı? Takılmadan edemiyorum!

Kimi kimsesi olmayanların taşları, taşlarda yazan isimleri de yok ama olsun!

Onlarında siyah boyanmış tenekelere yazılan beyaz numaraları var!

İlkokul gibi yahu!

Listeyi alsam numaraları okuyup yoklama yapsam!

“ 91!”

Ses yok!

“ Cevap versene 91, saklandığın yeri görüyorum, sesimi duyuyorsun da neden cevap vermiyorsun anlamıyorum!”

Sonu ayrılıkla biten, kederli aşk hikâyelerinin, hüzünlü şahitleri; toprağın üzerinde kurumuş, unutulmuş kır çiçekleri...

Bir çam ağacının arkasından görseydim, titredi mi çiçekleri getiren eller?

Bana ne yahu nasıl olsa önden giden, sabırla sevdiğini bekler...

Yerdeki yeşil plastik ibriğe bir tekme atıyorum...

Tesadüfe bakın rahmetli bir futbolcunun rahatını bozuyor, pas vermesin diye arkama bakmadan kaçıyorum...

Zengin fakir burada da ayrılıyor ya! Şaşırıyorum

Küçük atıyorum adımlarımı yol bitsin istemiyorum....

Deniz tutkunu.Amatör kıyı balıkçısı. Aynı Şarkı ve Ilık Havada Hoşça Kal adlı kitapların yazarı ..