- Kategori
- Güncel
Zor günlerden geçiyoruz

Umudumuz barış
Zor günlerden geçiyoruz ve önümüzü göremiyoruz. Sağımız solumuz ölüm kokuyor, her gün bir yerde patlayan vücutlar, kopan eller bacaklar, vurulan askerler, taranan siviller, kaçırılan öğretmenler, hamile kadınlar, çocuklar.
Hatta doğmamış bebekler. Ölen annesinin karnından alınan yaşama tutunmaya çalışan küçücük canlar. Şehit cenazesi giden evlerdeki dram, ağıtlar. Her biri yürek burkuyor.
Terör amacına ulaşıyor. Böyle zamanlarda beddualar etmek, lanetler okumak, onlar dediğimiz insanları ötekileştirmek, ayrıştırmak, üstlerine yürümek, kızmak en kolayı.
Terör grubunun elinde oyuncak olmuş insanların dramı da hiç azımsanmayacak şekilde. Onların evlatları da ölüyor, onların evlerine de şehit cenazeleri gidiyor. Biz ne yaşıyorsak onlar da yaşıyor.
Bu ülke barışa bu kadar açken, bu kadar yorgunken, bu kadar kayıplar vermişken diyalogdan umudumuzu kesmemeliyiz. Bu kaos, bu çatışma ortamı ülkede yaşayan her kesimi yordu, bunalttı.
Devlet kendi dağına taşına bombalar yağdırdı senelerdir. Ne işe yaradı.
Türk olsun, Kürt olsun, Alevi, Sünni her kesimden ayrım gözetmeden teröre hep birlikte beraber karşı duralım artık. Birbirimizi ötekileştirmeyelim.
Birbirimizle çatışmadan birlikte hareket ederek konuşarak diyalogdan kopmadan toplumsal huzuru sağlayalım. Kürt kardeşler de ayağa kalkıp isyan etmeli ve dur demeli.
Kurşunlar, mayınlar, bombalar, silahların konuşmadığı, insanların konuştuğu bir yer olmalı, mutlaka vardır. Ne olacaksa olsun bu ölümler bitsin, doğmamış bebeklerin yaşama şansı olsun.
Yoksa hep birlikte stresten tükeneceğiz.