Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Mart '08

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
1169
 

Bir Ağaç Olabilmek

Bir Ağaç Olabilmek
 

Ormanda yürürken bir yaprağın size dokunduğunu, bir dalın saçlarınızı okşadığını hissettiğiniz oldu mu?
Ben hep hissederim.
Garip gelecek ama ağaçların duygu yüklü olduklarına da inanırım.
Hatta, onların acıyı ve sevinci kendilerince yaşadığına ,kendileriyle iletişim kurmaya çalışan insanlara bir şekilde yanıt verdiklerine de...

Bir gün yolunuz bir ormana düşerse, hiç düşünmeden birkaç saatinizi ona ayırın.İlk önce,yeşil bir serinliğin sizi sarmalayıp "Hoş Geldin!" deyişine tanık olursunuz. Şaşkınlığınız geçmeden yaprakların nefes alışları gelir kulağınıza. Tertemiz soluklarını yüzünüzde,teninizde duyarsınız.Önce bir yaprak,sonra bir dal,daha sonra bir ağaç oluverirsiniz,hiç farkında olmadan. Kökleriniz toprağın serin,nemli dokusunda derinlere doğru ilerler. Ağaç olmanın,dimdik ayakta ve özgür olmanın tadına varırsınız.

Her dalın ucunda bir tomurcuk olur açar umutlarınız.Ve her bahar yeni sevdalara uzatırsınız dallarınızı. "Yaşamak tek ve hür / Ve bir orman gibi kardeşçesine" diyen Nazım'ı anımsarsınız. Yaşamdan beklentileriniz; doğanın içinde, onunla birlikte yaşamanın mutluluğu karşısında yenilgiye uğrar.
Bu asla pişman olmayacağınız bir yenilgidir.
Bir yenilgi karşısında bu denli mutlu oluşunuza hayret edersiniz. Yaşamınız boyunca aradığınız ruh ikiziniz orada, ağaçların arasında gidip onu bulmanızı bekliyordur.

Gökyüzünü yemyeşil bir bulut gibi kaplayan yapraklardan bir sevgi yağmuru boşalır üzerinize.İliklerinize işleyen bu yağmurdan kaçamazsınız. Beyninizde dış dünyaya ait ne varsa silinir gider. Tüy gibi hafif,su kadar berrak ve bir melek günahsızlığında hissedersiniz kendinizi.
Siz artık buraya aitsinizdir!

Çok geçmeden bir ağaç gibi düşünmeye başlar,kimseye ihtiyaç duymadan,istemeden,kendi kendinize yetmeye başlarsınız. İçinizde tüm evreni yaşar,özünüzdeki yaratıcı gücü keşfedersiniz. Ölürken bile dimdik olan ağaçlardan yaşamasını,sevmesini,ölmesini öğrenirsiniz.

Ve Cahit Irgat'ın "Ağaç" adlı şiirinden birkaç dize:
"Ağacım,dört kol çengi,kıyamet
Her dalımda bir memleket
Uzar kollarım uzar
Taşımda,toprağımda bereket."

Ve de ağaç dostları için bir kitap tavsiyesi,Jose Mauro Vasconcelos'dan "Kayığım Rosinha".
Okuyun, asla pişman olmayacaksınız.







Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ağaçların duygu yüklü olup olmadıklarını bilemem, bu bence çok karmaşık bir konudur ama şurası kesindir ki ağaçlar da tüm diğer canlı varlıklar gibi "dürtüler" ile donatılmışlardır, çünkü başka türlü yaşayamazlardı. Diğer taraftan da en azından biz insanlar için duygularımızın, dürtülerin bir ürünü olduğundan son derece eminim. Yani ağaçların duyguları olup olmadığı konusunda çok gelişmiş ve netleşmiş bir fikrim yok ama içimden de neden olmasın demek geçiyor. Bu konuda gerekçeleri nedenleriniz varsa bilmek isterim. Elinize sağlık güzel bir blog. Selamlar

Matilla 
 05.04.2008 21:49
Cevap :
Ağaçların duyguları olup olmadığına dair bilimsel bir kanıta rastlamış değilim.Ama bu onların duygusuz olduğu anlamına gelmez tabii.Bugün açıklaması yapılamayan pek çok şeye inanıyorsak buna da inanabiliriz diye düşünüyorum. Aslında siz de yorumunuzda -belki de farkında olmadan- bunu doğruluyorsunuz. Şöyleki; "Ağaçlarda tüm diğer canlı varlıklar gibi dürtüler ile donatılmışlardır." Dedikten sonra; "Biz insanlar için duygularımızın, dürtülerin bir ürünü olduğundan son derece eminim" diyorsunuz. Eğer böyle bir sonuca varıyorsanız,ağaçların da dürtüleri sonucu duygularının geliştiğine inanabiliriz... Bu konu bana biraz da Cioran'ın "Tanrı vardır, yoksa bile!" sözünü anımsattı. Yorumunuz ve düşündürdükleriniz için teşekkürler...  06.04.2008 12:28
 

İnsanı rahatlatan ve sevginin gücünü gösteren çok güzel bir yazı. İnsan da bu tabiatın bir parçasıdır değil mi? Sevmek gerek! Melek Hanım selam ve saygılarımla

murat ertaş 
 20.03.2008 20:22
Cevap :
Gök kubbenin altındaki tüm İNSAN'lar ve yaşayan tüm canlılar sevgiyi hak ediyorlar... İçinizdeki sevgi hiç eksilmesin diyorum. Teşekkürler.  20.03.2008 20:45
 

hanım hissettikleriniz çok anlamlı. Ben o duyguları çiçekler üzerinde denedim. Ve hatta geziye çıkılırken bir başkasına emanet edilen çiçeklerin, bakılsalar da kuruduklarına şahit oldum. Sevgisiz yaşamadıklarını gördüm. Selamlar...

Yalnıztürk 
 19.03.2008 23:13
Cevap :
Düşüncelerimde yalnız olmadığımı bilmek güzel.Paylaştığınız için teşekkür ederim.  20.03.2008 8:04
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 230
Toplam yorum
: 1829
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2019
Kayıt tarihi
: 26.09.07
 
 

Burada yazarken kim olduğumuzun, ne olduğumuzun bir önemi olmadığını düşünüyorum. Önemli olan yaz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster