Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Nisan '07

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
238
 

İçimizdeki Hayatlar...2

Henüz altı ay olmuştu onunla tanışalı, yeni taşındığımız için; evsahibi kızları ve tam karşımızda oturan komşu kızından başka da tanıdığım yoktu zaten. 1 Nisan sabahı karşı komşumuzun kızı evsahibi kızıyla geldi; sizin büfede bulunan süslü bir top vardı ona bakmak istiyorum veririmisin dedi, ben de verdim ama bugün 1Nisan sakın şakaya kurban gitmeyelim dedim. Gülüştük amaçları beni şakalamakmış, yeni geldiğimiz için bilmediğimi sanıyorlarmış. Kısa bir sohbetten sonra evlerine gittiler.

Arkadaşımın ailesi parçalanmış, annesi başkasıyla evli babasıyla birlikte abisinin yanında kalıyorlar. Hani ömrünün baharı denir ya, işte öyle henüz 18 yaşında, 1980 yılının güneşli güzel bir bahar sabahı. Birkaç gün önce birlikte olduğumuzda dışarıya parayla elişi yaptığını, alacağı parayla çok beğendiği bir elbiseyi alacağından bahsetmişti. Bizden ailesinin korkusundan arka kapıdan çktıktan sonra çarşıya giderek elbiseyi almaya gitmiş, fakat döndüğünde yanlarında kaldığı yengesinin kızgınlığından ve korkusundan içeri giremiyor, yengesinin bağırması duyuluyordu içerden, zaman öğle vakitleri. Pencerenin önünde birkaç tur attıktan sonra içeri girdiğini gördüm, ürkek, çaresiz , üzgün bir haldeydi. İçerden bağırma sesleri geliyordu. Hatta anneme anlattım. Onbeş dakika geçmedi sanırım dışardan gelen seslerle mahalleli camlar koştu. Taksi çağırmışlar arkadaşım kucaklarında ağzından köpükler çıkıyor kendinden geçmiş alelacele hastanenin yolunu tuttular, ama yolda kaybetmişler onu. Hastanede ne yapıldı bilemem ama ölüm raporu zehir içip intihat ettiği yönündeydi. Öyle de olmuştu, ama onu buna iten sebepleri kimse sorgulamamıştı.Kendi vicdanları belki de en büyük mahkemeydi ama henüz hayatının baharında ve umut dolu, yaşam sevinci içinde olan birisi 15 dakikada fikir değiştirir mi? Sanırım sevdiği de vardı. Ölüme giden birisi elbise almaya gider mi?İnançları kuvvetli bir insan bunu yapar mı? Bu soruların cevabını hala bulamadım. Asıl şakayı o zaman yaptı bize. Hala şaka gibi geliyor, bazen düşünmüyor da değilim acaba bu damı şakaydı birgün gelecek mi diye...

...Ve her 1 Nisan da anılarımda tazelenir ve içimi sızlatır. Allah rahmet eylesin....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İnsanlar birer acı ve sırlarıyla beraber çekip gidiyorlar.. Geriye anısını yadetmekten başka da birşey kalmıyor bizlere.. Başınız sağolsun..

Zevzek 
 06.04.2007 15:23
Cevap :
Teşekkür ederim...  10.04.2007 8:23
 

Arkadaşınızın durumu gerçekten çok üzücü olmuş. Hayatının baharında dünyayı terketmek zorunda kalmış. Allah rahmet eylesin. Kötü bir anıda olsa, elinize sağlık.:-(

Işıl 
 02.04.2007 10:01
Cevap :
Teşekkür ederim...  02.04.2007 16:59
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 18
Toplam yorum
: 15
Toplam mesaj
: 24
Ort. okunma sayısı
: 841
Kayıt tarihi
: 09.10.06
 
 

İç Anadolu doğumlu olup bütün okulları İzmir fakat lisenin 2 yılını asker olan babamın yüzünden Eski..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster