Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Ekim '09

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
467
 

Şarkıların günahı yok..

Şarkıların günahı yok..
 

Google Görseller


Yine kendime kaldığım bir gecenin öncesi. Karanlığın hükmünün başladığı anlardayım. Güneş kendini gizlesede son günlerde arada usul usul hissettiriyor o sarı sıcak halini.

Günlerden Perşembe, aylardan Ocak bugün.

Gidişinin ardından karalar bağlayarak tuttuğum yasın demlerindeyim. Her seçim bir kaybediştir demişti yazar. Ne de haklıymış meğer.

Sen gitmeyi seçip bir aşkın özetini bıraktığında avuçlarıma bende mağlubiyetimi yazmaya başladım parmak uçlarımla..

Karanlık gizlemeye çalışsada senden kalanları bir mucizeyi andırıyordu yine onun içinden gelen bir ışık gibi hayalin. Ne zaman ki hasret kokan duvarlarıma aksediyor hayalin başlıyor yüreğimdeki serçenin kıpırtısı. Çekip perdeleri kimselere göstermeme gayreti içinde buluyorum kendimi.

Bazen dikilip karşısına gidişinin acısını çıkartmak istercesine bağırmak çağırmak geliyor içimden. Yapamadım. Çekilip bir köşeye sicim gibi akan gözyaşıma yükleyip nefretimi süzdürdüm yanaklarımdan. Nefesimi kesti yutkunmalar, iç çekişler.

Şarkıda ' gözlerime çizdim seni, açmaya korkuyorum ' diyordu. Ben duvarıma çizmiştim. Oradan gidişinden korkuyordum.

Bir sigara paketinin ardına gizleyip alkollü imlamı, fonda inceden bir gitar sesi ile başlıyordu duvardaki dansın. Yazıyordum, yazdıkça dökülüyordu eteklerimdeki taşlar. Bazen deli dalgalar gibi yükseliyordu çığlıklarım bazen sus pus olup kalıyordum.

Gidişlerin çaresizliğe gebeymiş..

Yeni yeni anlıyorum. Ne zaman senli bir cümleye başlasam gelmiyor sonu, sözcüklerimi kaybediyorum. Uzun uzun susuşlar geliyor ardından. Belki şarkılar derman olur diyorum. Hangisine uzansam içinde sen varsın. Ya adın geçiyor ya da şehrinden bahsediyorlar.

Gidişinin ardından nasıl sıradanlaştıysa hayatım, mısralarımda artık öyle. Yazdıklarıma bakıyorum bazen ufak tefek farklar dışında neredeyse hepsi aynı. Bazen kelimelerim yer değiştiriyor, bazende öznelerim.

Hayaller yıkılalı çok oldu bu yürekte. Daha yeni anlıyorum imkansızı umduğumu.

Acım ilk gün ki gibi.

Şarkılarınsa gühanı yok.

Acıtan sensin içimi..

08/01/09

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Özlemiyle beraber şarkılar bırakır sessiz duvarlarına, şarkılar seni vurur, vurur izini çıkarır duvarda,anlamazsın.Sabah olup da ilk ışıkları vurduğunda yastığına acısını yüreğinde yaşarsın..

son tual 
 28.10.2009 11:35
Cevap :
Gitmek en kolayıdır çoğu zaman. Bir an için cesur olmak gerektiği gelir insanın aklına ve gider. Arkasında neler bıraktığını umursamadan usul usul uzaklaşır geldiği yollardan. Ayak izlerinin üzerini örter keşkeler. Gelişi gibi yavaş yavaş silinir önce gözlerden sonra.. Sonra şarkılar gelir ardından. Her şarkı biraz daha dokunur acısına, her dokunuş yakar canını, akıtır kanını. Duvarlarını kırmızıya bulayıp olur olmaz şeyleri resmeder insan sonra kimselerin anlamadığı. Baktıkça aklını başından alanları kendisinden başkası bilmez, bilemez. Duvarda bıraktığı izi kalmıştır bir de yastıkta çukuru. Avuçlarında dünyayı sunmuştur, çocuksu sevinçlerini taşımıştır ceplerinde. Şimdi geriye kalan eski bir şarkıdır, durup durup o'nu hatırlatır.. Teşekkür ederim hoş yorumunuz için. Şarkıları kaleminizden dinlemek iyi geldi..  28.10.2009 22:24
 

kalbimin kalemi olmuşsun yine... Hüzün ballanıyor sen yazınca...sevgilerimle

güzaltı 
 27.10.2009 21:25
Cevap :
Başlığı hüzün olunca hayatın içimde coşuyor denizlerim. Köpüklü dalgalarım vuruyor kıyılarıma. Yıldızları ve ayı taşıyorum ıssız kumsallara. Bir yakamoz yansıyor sırtımda, aşıklar dile geliyor. Şair şiirler yazıyor cılız yansımalarımda. Adı hüzün olunca hayatın dile geliyor lâl olan yürekler. Unuttuğu ne varsa sıralıyor ard arda. Hiç duyulmamış bir dilin sözcükleri ile anlatıyor o tarifsiz sancıyı. Üstü başı hüzün olunca hayatın yazılan kalem farketmiyor. Gizlesende bulaşıyor bir yerlerden işte. Şimdi hüzünlerin başladığı yerde, ıssız bir karanlıktan izliyorum olan biteni. Hoş geldiniz hüznüme, iyi ki geldiniz..  27.10.2009 22:11
 

ve ben şimdi arayışlardayım. kaybettiğim beni arıyorum. yüreğinize sağlık.

MAVERDA 
 27.10.2009 20:52
Cevap :
En zorudur insanın kendisi ile yüzleşmesi. Nedenlerini bilip çözümleri tüketmiş olmanın verdiği bir rahatlık yansır parmaklarınıza. Bu rahatlık ki kaçışlarımıza gebedir çoğu zaman. Kim ne derse desin insanın kendine kaçması en zorudur. Kaçarsın, zaman sonra unutursun gittiğin yolları, kaybolursun. Yazarsın, söylersin hatırlamak için. Boşunadır, ne gizemin çözülür ne sırrına varırlar. Kimisi böyledir işte; gider, kaybolur. Teşekkür ederim bu samimi yorum için. Sevgiyle..  27.10.2009 21:57
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 36
Toplam yorum
: 107
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 583
Kayıt tarihi
: 24.03.09
 
 

..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster