Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Ekim '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1990
 

Sorular, yanıtlar, önsözler...

Sorular, yanıtlar, önsözler...
 

Soru sormayı ve yanıtları dinlemeyi severim. Başkalarının sorduğu soruları ve o sorulara başkalarının verdiği yanıtları dinlemeyi de... Önsözleri okumayı ise hiç sevmem. Onları ya okumayı reddederim (nedense vicdan azabı çekerek) ya da kitabı bitirdikten sonra "hımmm... hımmm..." diye diye okurum (Belki de vicdan azabı çekmeyi sevmediğimden). Kurt Vonnegut'un Ölümden Beter Yazgılar'ını da elime aldığımda önsözü es geçmek ve onu orada unutmak niyetindeydim. Hem belki kitap bittiğinde döner okurdum. (Dedim ya vicdan azabı çekmeyi ve yazarların kelimelerine saygısızlık etmeyi hiç sevmem.) Fakat Vonnegut'un kelimeleri ve mizahının içinden sızan o ince keder beni büyülediğinden olsa gerek önsözün ilk cümlesini okudum. Ve... Bazen ilk cümleler bizi hiç ummadığımız yerlere götürür tıpkı şimdi olduğu gibi...

Pek çok şeyden söz ediyordu. O her zaman pek çok şeyden söz eder. Ve bir çok kapılar açar insana hangisine dalsan bilemediğin. (Tüm iyi yazarlar bunu yapmaz mı zaten?) Kitabın önsözünde, önsözlerle olan sorunuma (bir insanın neden önsözlerle sorunu olur ki?) bir açıklık ve içime de bir rahatlama getiren (nedense?) bir cümle söylüyordu Vonnegut. Şöyle diyordu: "Önsöz, okuyucunun ilk önce görmesi beklenilen bölüm olsa da, çoğunlukla kitabın en son yazılan bölümüdür." İşte önsözleri neden sonra okumayı tercih ettiğimin nedeni. Teşekkürler Vonnegut. Madem en son yazılıyor neden en sona bırakmayayım okumayı? (Vicdan rahatlatmak için sevdiğin birinden destek almak en iyi yoldur.)

Sorular ve yanıtlar... Önsözde sorular vardı. Vonnegut'a Weekly Guardian dergisi tarafından yöneltilmiş sorular. Güzel sorulardı Vonnegut'a sorulan sorular ve elbet yanıtlar da öyleydi. O kısa röportajın bazı soruları, o soruların cevapları ve kendi cevaplarım üzerinde düşündüm. Şöyleydi o sorular ve yanıtları:

Sizce mükemmel mutluluk nedir?
Bir şeyin, bir yerde, bizim burada olmamızı istediğini düşlemek. (Ben ise herkesin mükemmel mutuluk tanımının kendine göre değiştiğini düşünüyordum mesela. Ya da o zamanlardaki ruh haline göre değiştiğini. Mesela; sabah pencereni açtığın zaman içeriye dolan güneş seni deli gibi mutlu edebilirdi. Ama bazı zamanlarda ise, hani o ne istediğini bilmediğin zamanlarda dünyayı ayakların altına serseler mutlu olmazdın. Çok değişken elastik birşeydi bu.)

Ençok sevdiğiniz kelime nedir?
Amen. (Acaba kaç kişi düşünmüştür en sevdiği kelime üzerine. Mesela kaç kişiye sorsak "hımmm..." diye başlayan bir düşünme süreci geçirmeden pat diye cevap verir? Ya da en sevilen sözcükler sıralamasından 1 numara olan hangi sözcüktür acaba; aşk mı, umut mu, mutluluk mu? Belki de paradır? Hoş bunu kimse itiraf etmez herhalde.)

En çok hangi kelimeleri kullanırsınız?
Özür dilerim. ( İşte bu soruya cevabımı biliyorum. En çok kullandığım kelime; neden. Evet en çok bunu kullanıyorum. Nereden mi biliyorum; çünkü sürekli "neden herşeyin "nedenini" soruyorsun diye" tepkiler alıyorum. Ne tuhaf, onlar bana bu tepkiyi verirken "neden" diye başlayan bir cümle kuruyorlar.)

Sizce gereğinden fazla önemsenen değer nedir?
Dişler. (Hımmm... İşte bu sorunun yanıtını bilmiyorum. Bence pek çok şey gereğinden fazla önemseniyor. Ve pek çok şey gerektiği kadar önemsenmiyor. Bu işin bir dengesi yok mu acaba?)

Dedim ya başkalarının sorduğu soruları ve o sorulara başkalarının verdiği yanıtları dinlemeyi ya da okumayı severim. Ve soruları yanıtlamayı da...


Resim: http://www.hereinstead.com/sys-tmpl/nss-folder/2pics/Vonnegut%20%20self%20portrait.jpg

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

...yaşayabilmek! Sonsuz bir mutluluk! Dozunda kullanılması gereken"Evet" ve "Hayır" ın her zaman olumsuz olmadığını düşünerek önemsemek! Önemsememek! Yerine göre çok pahalı bir ürün! Bedeli ödenemez olabiliyor! Ön satırları es geçmek, sabırsızlığın, kitabın derinliklerine dalma isteğinin yoğunluğu...İşte bu düşünceler de; zevkle okuduğu, dingin yazıya teşekkürlerini sunmak isteyen bir okurunuzdan! Güzel genç kıza, güzel günler dilekleriyle. Sevgiler

Alev Meisel 
 24.10.2007 14:39
Cevap :
Canım Alev Hanım, Vicdanlı ama azap çekmeden... İşte bunu sevdim. Önsözleri es geçmek belki de kitaba bir an önce dalma isteği belki de yönlendirilme korkusu :) Çok ama çok teşekkür ederim değerli yorumunuz ve güzel sözleriniz için.Sevgimle kucaklıyorum...  24.10.2007 15:47
 

Kitabı koklamakla başlar... Her şeyini okurum:)) Hani derler ya kitap kurdu... Çeyrek geçiyorum galiba bu deyimi:))) O dört sorudan "kelimelerle ilgili olanlar" tamam da... 1. ve 4.lerin cevabı güne ve yaşanana göre değişken benim için:))) Düşündürten ve keyif veren bir yazı olmuş yine, her zamanki gibi:)) Mutlukalın:)

madamex 
 21.10.2007 11:27
Cevap :
Sevgili Madamex, Kitapları koklamak konusunda ortak bir noktaya sahibiz :) Aslında belki de sorulara verdiğimiz yanıtlar ruh hallerimize ya da geçen zamana göre değişiyor. İnsan değişmek üzerine yapılanmış değil mi? Çok teşekkür ederim. Sevgimle...  21.10.2007 11:30
 

mutluluk diye bir şey yoktur Fulya'm.. bir günde birkaç mevsimi yaşabiliyor ruhumuz. An'lık ve günlük geçişler halinde olabiliyor mutluluk. Bir kitabı alırken sadece konusunu ve ilk sayfayı okurum. Bu bana yeterlidir. Önsöz... birilerine teşekkür beni bozar:)) o kitabın içine asla giremiyorum o zaman çünkü. sevgiler canım.

sema öztürk 
 20.10.2007 23:55
Cevap :
Canım Sema'cığım, Mutluluk konusunda çok haklısın. Anlık ve yoğun yaşanmış anlar toplamı. Asla ve asla kesintisiz değil. Aslını istersen sürekli olsaydı tadına varabilir miydik? Sevgimle...  21.10.2007 11:28
 

Nasıl bir Dvd izlemeden önce başta çıkan fragmanları gereksiz buluruz. Oysa farklı filmlerin kısa analizlerini yapar ve seni filmin zevkli yolculuğuna hazırlar. Doğru hazırlanmış Önsözlerde böyledir. Seni kitabın derinliklerine hazırlar. İşte iyi hazırlanmış bir önsöz ve önsözden böylesine güzel bir yazı. Sen çok iyi yazıyorsun. Kitap isteğimi yineliyor sevgilerimi gönderiyorum sana.

Feryal Lale Aslan 
 20.10.2007 12:38
Cevap :
Sevgili Feryal Hanım, Güzel sözleriniz için çok ama çok teşekkür ediyorum. Önsözler konusunda artık yeni bir fikrim var :) Sanıyorum bazı önsözler diğerlerinden çok çok farklı çok daha derin ve farklı kapılara sahip. Tıpkı Vonnegut'un yazdıklarında olduğu gibi. İlk cümleler her zaman okunmalı. Sevgimle...  20.10.2007 13:03
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 408
Toplam yorum
: 4068
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1068
Kayıt tarihi
: 17.06.06
 
 

Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster