Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Mayıs '08

 
Kategori
Anneler Günü
Okunma Sayısı
408
 

Tıpkı kimsenin bilmediği gibi

Tıpkı kimsenin bilmediği gibi
 

Geçen yıldan bilemezdim bu yılı, tıpkı kimsenin bilmediği gibi.

Hayatım boyunca yapmadığım bir şeyi yapmıştım. İzmir'de yaşadığım sürece, ilk defa Anneler Gününde İzmir'de, annemin dizinin dibinde olamamıştım. Onun boynuna sarılıp Anneler Gününü kutlamamıştım. Özenle seçtiğim hediyeyi o gün verdiğimdeki mutluluğu, o güzel kahverengi gözerinde görememiştim.

Son anda verdiğimiz bir kararla, iki günlük bir seyahate çıkmıştık, ablamı da kandırıp yanımıza alarak üstelik. Yııllar önce çalıştığımız ve bizim için hep özel bir yeri olan Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkına gezi düzenlemişlerdi, şimdiki çalışma arkadaşlarımız. Bizim katılmamızı da özellikle istemişlerdi, rehberlik edebilelim diye. Gerçi çok komik ve çok konuşan bir rehberimiz vardı. Ancak, gezi güzergahının dışında ne biliyorsa anlatıyordu mikrofonu eline aldığında.

Güle oynaya geçen iki günlük keyifli bir seyahat olmuştu bizim için. Emek verdiğimiz yerleri yıllar sonra görmenin mutluluğunun yanısıra, hoş anılarımız da eklenmişti, Kazdağlarına ait anılarımızın yanına. Kazdağlarında Hasanboğuldu'da, neredeyse ben boğuluyordum diyeceğim ama biraz abartmış olacağım. Ancak ayağımın kayıp da, suyun içine oturuşum ve elimdeki çok değer verdiğimiz makinanın suyun içine düşüşü gerçektir. Hatta arkadaşlar kamera çekimi ile belgelemişlerdir, oğlu düşmesin diye peşinden gidip de, beceriksizce kendini suda bulan anneyi... Sudan çıkmış balık kadar ıslak olduğumamı yanayım, makinanın bozulduğuna mı, iki gün boyunca yaptığımız çekimlerin yok oluşuna mı?

Ben hiç bozuntuya vermeden, hiç ahlanıp vahlanmadan seyahatimize aynı keyifle devam ettim. Hasan, aşkı için bu suda boğulup can vermişti, ben içinde birkaç saniye oturmuşum çok mu diyordum... Makinayı da tamir ettiririz birşey olmaz, tesellisinde bulunuyordum etrafıma. Makina tamire yurt dışına gitmek zorun kaldı ve biz aylarca makinasız kaldık o ayrı bir konu...

Geçen yılki anneler günü bu tantanalarla yaşandı. Otobüste seyahat ederken oğlumun benim için okuduğu şiiri ve annem ile babamın parçası olan " karadır kaşları ferman yazdırır" türküsünü söyleyerek, arkadaşlarla paylaştığım ve annemle babama hediye ettiğim anı unutamam.

Nereden bilebilirdim ki, annemin gözlerinin içine bakarak kutlayabileceğim son Anneler Günü olduğunu o günün.



Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yazınızı yeni okuma fırsatı buldum.Fakat çok şaşkınım şuan.Yani çok üzücü.Sanırım bundan sonra hiç bir anneler gününde değişik bir program yapmıyacağım.Geçmişte olsa anneler gününüzü tüm kalbimle kutluyorum.Sevgilerimle...

Murat GÜLCEK - Yakamoz35 
 24.05.2008 4:46
Cevap :
Teşekkür ederim Sevgili Murat... Hayat böyle ama herşeye yetişemiyoruz. Seçtiklerimizi yaşıyoruz o an bize doğru geldiği şekliyle, ama bazen doğru olmadığını yaşayıp görüyoruz. O nedenle, ne istediğimizi iyi tartmalıyız karar verirken diye düşünüyorum. Sevgiler ve selamlar.  26.05.2008 14:48
 

:( düğüm düğüm sustum

Meral Yağcıoğlu 
 23.05.2008 10:37
Cevap :
Dış sesimiz susuyor ama ya iç sesimiz... Gene de sarılmalı hayata aşkla... Yaşamak için geldik dünyaya madem, durmalıyız dimdik ayakta... Sevgi ve selamlarımla.  23.05.2008 11:09
 

kimselerin bilmediği gibi yüreğimizdeki sesler vardır o seslerki yaşamla bağımızdır aramızdaki. aşkla...

Asi Rüzgar 
 20.05.2008 11:41
Cevap :
Keşke kulak arkası etmeden, her daim dinleyebilsek içimizdeki sesleri. Ama hayat o kadar gürültülü ki, çoğu zaman özümüzdeki sesi bile duyamıyoruz ve istediğimizin çok ötesinde oluyor yaşananlar. Sevgilerimle.  22.05.2008 9:34
 

Annelerimize ALLAH tan rahmet diliyoruz,çok acı bir olay yaşamışsın,bende öğle birden bire uçuverdi melek gibi,bıraktı gitti bizleri,benimde bir şiirim vardı anneme okudunuzmu acaba?,,,,,,,sevgiler ve sabırlar canım,,,,

Alyoşa-Sevmek Güzeldir. 
 11.05.2008 15:44
Cevap :
Teşekkür ederim bu içten yorumun için. Hayatın kuralını insan kabulleniyor aslında, hiç isyan etmedim bu nedenle. Ama duyulan özleme çare yok işte. O nedenle, hayatta herşeyin çaresi olduğunu, sadece ölümün çaresizlik olduğunu anlıyorum o anlarda. Yaşam yaşamak için var ve yaşamızda olanların da bize ihtiyacı var, bunları da unutmamak lazım. Çocuksu coşku ile anakuzusu hassasiyeti ile yaşama sarılmalı diyorum her seferinde kendime. Sevgilerimle.  11.05.2008 23:05
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 75
Toplam yorum
: 351
Toplam mesaj
: 95
Ort. okunma sayısı
: 1323
Kayıt tarihi
: 27.12.06
 
 

Her daim doğa ile yaşayan biriyim.. Çünkü işim doğa ile iç içe olduğu gibi evimizde de doğa ile bera..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster