- Kategori
- Anılar
''Pavasız ekmek, pavasız gazete''

/Yıl 1992. /O seneler Fenerbahçe 30 transfer yapar. Ligde 4.olurdu. Nasıl başarırlardı bilemiyorum.
/Neyse;
/Bizim mahallenin bir bakkalı vardı. Herkes ona giderdi. Ben de o zamanlar 7-8 yaşındayım.
/Bakkala ekmek ve gazete almak için ben giderdim.
/Bir gün gene gittim. Girdim içeri. ‘’ bize bir bedeva ekmek bir de bedava gazete.‘’
/Bakkalda da bakkalın sahibinin babası var. Yaşlı bir ihtiyar. ‘’oğlum nasıl bedeva olur ‘’ dedi.
/Bedava alacam derdim. O da kızardı . Sinirlenirdi. ‘’git burdan, her defasında aynı şey be. Kimin malı burası ‘’ diye bağırırdı.
/Ben de eve giderdim. ‘’Vermedi’’ derdim. Bedava’dan kastım. Veresiye alıyorduk gazeteyi ve ekmeği. Aklıma veresiyeyi tutamıyordum.
/Yıllar geçti. O amca öldü. Oğlu bakıyordu bakkala. Oğlu da önceden bakıyordu. Sabahları babası gidiyordu hayattayken. İşin ilginci de adamın oğlu dedesine baba diyordu.
/Sonraları Orhan abi (bakkala bakan) pavasız ekmek, pavasız gazete’’ diye dalga geçiyordu.
/Onun aklında kalmıştı bu olay. Onun oğullarıyla da geçinemezdik. Onların oğlu Beşiktaş’lıydı. Ben Fenerli. Bana ‘’Kova Fenerli’’ derdi her gördüğünde.
/Aaaaa Dayım msne geldi. ‘’dayı nbr’’ demeden msnd'en kaçıyor. Dayıı neden kaçıyorsun? Yemeyeceğiz seni. Aramızda kalsın. Dayım 40 yaşından sonra msn’de yazmayı öğrendi.
/Geç öğrendi.