"Merhaba" deyişi gelişe değildi...

"Merhaba" dedi adam...dönüşünde dudaklarından dökülen bu ilk kelimeydi...
Biliyordu oysaki kadın onu da enaz kendi kadar.Bu "merhaba deyişi; geri dönüşe delalet değildi.
Olabidiğince gizlenmişse de, o bunu bilebilirdi...Emindi... "şevkatsizdi" bu gelişi...

İrkildi kadın, duyduğunda tekrar bu seslenişi...
Otuzüç kurşun darbesi gibi dokundu; bu boş, bu soğuk mermer kaplı sahanlıkta yankılanırken adamın tiz sesi...

Ürperirken kadın yüreğinin en derininden: "Bilirim o kadar olsun seni" diyerek usulca iç çekti...
İnleyiş gibi çıkmışı bu defa kadının kırgınlıklarla perdelenmiş sesi...

Ne kadar da soğuktu bu seslenişi ve kanatırcasına da delici...
Biliyordu kadın erkeğini....bu seslenişi asla geridönüşe değildi.

Bir yaz akşamı tamda gün batımı vakti...
Ücra bir köşede...
Pusuda ve hedefine yönelmiş...
Anadan doğma nişan almayı bilir gibi, tek kerede ve tam onikiden olacaktı bu seferki...

Kabul etmeye razıysa da bu sahte gelişi...
Anlamıştı, o tekrar gidecekti...

Ve bu defa doldurmazdı karnında açılacak olan boşluğu, bu sahte gelişin ardından bırakacak olduğu izi...
Hissediyordu...sabahına tutsağı olarak uyanmak, artık cesaretten fazlasını isterdi...
Bir zamanlar o çok sevdiğinin sesi; gözbebekleri gülmeden seslendiğinden; kan damıtan bir tetikti adeta şimdi ...

Düşünürken birkez daha kadın bu gelişi: Yankısız sözcüklerle mırıldandı tüm o cümlelerini. Dile getirmek yerine düşündüklerini, acı bir tebessümle de olsa sessiz kalarak gülümsemekle yetindi...

Kalbinin sessizliğinde dibe oturup, kısa zamanda gözden kaybolan diğerlerinin yanına bu cümlelerini de ekledi..
Ve bu defa atık kanmamaya karar verdi...

Emindi...bu defa ki "merhaba"; yüreğe değmeden söylenmişti..."
"Biliyorum seni" dedi..."hep bildiğim gibi"...

Sevgi ve ışıkla,
Ayna

14 mayıs 2007