sanırım bazen hayatı yeniden yazmak gerekiyor, sabahları yürüdüğüm yoldan değilde bir başka sokaktan geçmek gerekiyor yolları yeniden çizip farklı yürümek tozlu eski gardrob..
Bugünlerde adımlarımı daha bir sessiz atıyorum. yine sessiz kalıyorum hayata susuyorum yine aynıyım alıp başımı usulca gidesim var dünyanın bir ucuna en sessiz kuytu..
çocuktum ufaktım, Aylarca anne babadan uzak köyde babaanneyle kalandım ben Bahçede çişimi ağaca yapmayı öğrenendim ben Arı soktumu domates bastırmayı öğrenen en ufak çocuktum ben<..
Masama oturmayı özlemişim, çekmecemde bir sürü kırılmış kalem var bu sefer tedbirliyim,yeni bir tane aldım odamın köşesinde bir çöp yığını var Tabi ya nasıl unuturum..
pek konuşasım yok bugünlerde yine ne kendimle tartışasım, ne sevdaya öfke Nisan yağmurları başladı bu senede kışın son gözyaşları diyorum onlara bilirsin yazı sevmem..
hoşgeldin dostum bende hep çok kalan, gittiğinde çok durmayan otur gel şöyle. deniz kenarında bir taş üstünde yak bir cigara, yak bilirsin içmem ben. Bilirsi..
Benim bu derdim Ne yağan yağmurda Ne yalancı sonbaharda Ne bomboş sokaklarda Kırılmış her yanım Kaybolur zaman saçlarında Gözlerim sokaklarda Sebebi..
Nedir bu başımdaki felaket Kırk yıldır sefalette bu ahmet Kefenimi alın dikin bir zahmet Gömün beni, gömün beni bir başıma Susamıyorum, susamıyorum Elimde değil..
ve ben yüreğime dönmüyorum artık aynalardan kaçıyorum, yansımalardan uzaklardayım kendimden, ailemden, herkesden dağların ardında bir taşın ucunda oturuyorum. ayaklarımı de..
Hangimiz istemezki bir kaç zaman geriye gitmekKısa bir an'a, belki biraz daha uzun bir zaman diliminebenlerden hangi ben' e dönmeliyim? peki bendeki hangi sana?artık aynı değilim...
Üniversite Mezunu. Tasarımcısı. İlgi Alanlarım ise, Felsefe ve psikoloji kitapları okumayı seviyo..
