Ramak kalıyor, nasıl ince bir çizgi, adına insanlık deyin, onur, eğitim, bilinç deyin, vicdan da olabilir, inanç da, adı her ne iseyse, o çizgi aşılmıyor, ama aşası geliyor insanın bazen, haddini aşan..
Kayısı kokulu bir mum seçtim, sırf sizin için, minik bir melek biblosu yerleştirdim yanına, bir de Atatürk figürü… Mutlu olun gittiğiniz yerde Türkan Hocam!... Sevgiyle, saygıyla, gurur..
Hadise’ciğim… Eurovision ile ilgili sonuç beni hiç ilgilendirmiyor, yine de öyle güzel temsil ettin ki, hayran kalmamak elde değil! Tek başına savaştın, pardon yanlış ol..
Magazinle ilgilendiğim yoktur, sünnet münnet meselesi dikkatimi çekti, size ne elalemin adamının sünnetinden diye bir hışımla tıklayıverdim haberi… Meğerse Tuğba Özay ve İtalyan Mario evle..
Haberi okuduğumda içim cız etti, sevgili Türkan Saylan’ın sağlık durumu pek iyi değildi! İlk yaptığım evrensel duamı etmekti, evrensel duamda Türkan Hoca’ya uygun, bütünün hayrına sağlık diledim ..
Pek aymaz bir açıklama yapılmış TRT Genel Müdürlüğünden, Hadise’nin giysisine karışılmadı, oysa karışmak lazımmış tarzında… Kot pantolonla çıksa daha iyi olurmuş! Hayret! Oysa kot pantolonlu..
Çankırı valiliği tarafından alkollü içkilerin halka açık alanlarda tüketiminin yasaklandığı haberini okuduğumda “Hah!” dedim, “Korktuğum başımıza geldi!” Ne yalan söyleyeyim içim burkularak bekli..
Son zamanlarda ciddi bir değişim gözlemliyorum, bir apar-toparlık hasıl oldu Türkiye genelinde bazı işlerde… Hani pek alışık olduğumuz bir hantallığı vardır Türkiye’de bürokrasinin, ne oldu, nası..
Eurovision’un beni ilgilendirdiği günler siyah-beyaz televizyonlarda kaldı! Bir şarkı yarışmasının ülkenin meselesi haline gelmesini bir türlü algılayamamam şahsi problemim midir, kişilik değerim midi..
Neden “Bilge” denmiştir Mardin’de bir köye, vardır elbet bir sebebi, ismine yakışmayan bir yangınla medyada yankılandı adı! Her birinin elbet ne hayalleri vardı, ne beklentileri…
İzmir, 1963 doğumluyum. Dokuz Eylül Üniversitesi İngilizce bölümü mezunuyum ve özel bir şirkette ..
