İlk kez hayatımda uçağa bindim! Ve ağladım… Belki korktuğum için ağladığımı düşünebilirsiniz. Korkmadım, endişe duymadım; çünkü hayat arkadaşım yanımdaydı ve elimi tutuyordu… Peki neden ağladım, bi..
Mide bulantısı gibi bastıran bir ağlama hissi düşer, ansızın kalbinin orta yerine. Gözyaşları hücum eder göz kapaklarına doğru. Ne yapacağını, nereye gideceğini bilemez insan. ..
Kendimizi yalnız hissettiğimiz zamanlar olur hani. Kimsenin bizi anlamadığını düşündüğümüz ya da kendimizi anlatacak doğru cümleleri bir türlü bulamadığımız… İşte öyle zamanlarda yazmak en sevdiğim..
… kokun içime işledi, sonra anladım; ben seni sandığımdan daha çok özlemişim meğer sadece dayanma gücümü kaybetmemek için, kendime dahi belli edemiyormuşum banyoda bulduğum ..
Kışın dondurucu soğuklarında güneşli, pırıl pırıl bir güneş ışığı görünce atıveririz kendimizi dışarıya. Güneş' in parlaklığı bile içimizi ısıtır da ince bir şeyler alırız üstümüze de. Dışarı çıktı..
Hani şimdi senin üzüldüğünü, sıkıldığını biliyorum ve benim elimden hiçbir şey gelmiyor ya.. Hani aslında hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum da sana “az kaldı” diyorum ya.. Hani artı..
Şimdi ne desem ya eksik kalır ya fazla. O yüzden nasıl anlatılır duygular bilemem ben. Ne ağzımın tadı var ne de uykularımın. Keyif vermiyor şimdi konuştuklarım, görüştüklerim… Ben sevemedim sensiz..
Gidişine sessiz kalmama şaşırma. Hatta senin yanında tek bir damla dahi dökmememe de! Oysa nasıl bir düğümdü boğazımda aldığım nefesler.. Hiç bu kadar güçlü bir duruşum olmuş muydu şimdiye kadar bi..
Bazı geceler gerçekten daha uzun, daha karanlık, siyahtan daha siyah… Her şeyin üzerinize geldiğini düşündüğünüz anlar olur ya hani, işte belki o günlerden birini yaşıyorum. Sabaha böyle hissetmeye..
Geçenlerde bir yazımda “Kadınlar” şeklinde başlayan ifademin kaba bulunduğu söylendi. Evet doğru! Çünkü bizler çok kibar insanlarızdır! Özellikle de söz konusunu “bayanlar” ise kibarlıkta hiç sınır..
1989 doğumluyum. Süleyman Demirel Üniversitesi'nde sosyoloji bölümünde yüksek lisans öğrencisiyim..
