Bazen kalabalık ne tarafa giderse benim tam tersine gidesim geliyor. Aykırı bir insan da değilim ama :)Çoğu insan neden o tarafa gittiğini bile bilmiyor, bakıyor herkes o yolda...e herhalde doğru yol..
Kadın battaniyesini aldı koltuğa uzandı. Koltuğa dayadı başını, battaniyesine sımsıkı sarıldı. üşümüştü kadın..Isınmak istedi, başını bir omuza yaslamak ve sımsıkı sarılmak istedi . O omuzda rah..
Çok kalabalığım sanki bir ben değilim, o benin içinde bazan sayılıyım bazen sayılamayacak kadar çoğum... Bir, üç, beş bazen onlarca kişiyim.Hangisi benim, hangisi gerçek ben? Peki ya bu kendim..
Ah...Çocuk olsam... Annemin kucağına yatsam, ağlasam.... ağlasam... Bir bir anlatsam anneme sicim sicim ağlarken, o bana bunu dedi desem, bu benim canımı yaktı desem... Ona kız anne desem....
