Geçen gün bir ilanda gördüm: " Geleceği yazanlar, geçmişine sadık kalanlardır." diyordu; o çok hoş cümle... Şimdiye dek şahidi olduğum ne kadar başarı hikayesi varsa; geçmişle çok güçlü bağ..
Bu aralar gerginim biraz... Kendime fazla yüklenmemden kaynaklanır belki yaşadıklarım... Allah'tan az buçuk yazabiliyoruz da, psikologsuz terapi yerine geçiyor; sözcükleri susturup, klavyeyi konuşt..
Hiç uğraşma sen güzel kardeşim. Yorma kendini. Mizahla yobaz bir araya gelmez çünkü. Gülmeyi haram sayar yobaz. Dini konuların şakası olmaz ona göre. Kulun bildiğini Allah anlamayacak sanki! ..
Sizin de dikkatinizi çekti mi; bilmem. Ama nedense, aptallar, teklifsizce, aptalca kendine güvenir. Kaybetmek yoktur onların kitabında. Bir aptal, daima kazanmayı hayal eder. Ve ilginç bir şekilde,..
Yıllardır birçok arkadaşımdan duyarım: "Yazmayı çok arzulasam da, yazamıyorum bir türlü." Kırılmalarını istemediğimden, taksit taksit sorarım soruları: Haftada kaç kitap okursun? En..
Bir gün barışa gözlerini açar mı dünyanın uyuyan tüm çocukları? Savaşların sonunu görürler mi ki ola! Anasız kalmayan, babasızlığın boynunu bükmediği tüm insanlığın evlatları, barış çubuğu içebilir..
Yazı kaygısı düşünce başa, eller kendiliğinden çalışır, düşünceler sıraya girer ip misali... Keşke diyorum, yazmaya çok daha önce başlasaydım. Hem daha iyi işlerdi klavyem, hem ifade gücüm ..
Bir kadın sesi yankılanır kulaklarımda… Binlerce yıl gerilerden gelen… Ve bi bebek ağlıyor uzaklarda bir yerlerde… Anasından, atasından mahsun… Yalnız bir adam, duvarlarla konuşuyor yine. K..
Konuşur gibi yazmalı insan… Hani bir dostla sohbet eder gibi… Doluysa içi, dünyayla, evrenle ilgiliyse aklı… Kalbi insanca atıyorsa… Kör değilse vicdanı… işine öyle geldiği için susmuyorsa ..
Okuma - yazma bilmek ne kötü şey!.. İnsan her şeyi şıpın anlayıveriyor. Kim yalancı, kim sahici belli… Hay öğrenmez olaydım alfabeyi… Hay söylemez olaydım o ilk heceyi… Hay okuyamaz olaydım..
