Bahar yüzünü yavaş yavaş gösterirken ılık bir öğlende adam yüzüne vuran güneşin etkisiyle gözlerini kısarak mevsime tezat giysisiyle yemyeşil çimenler üzerinde ilerliyor ve bu hayatta hiçbir şeyden al..
Bir cenazeye katılmıştı. Çevresinde ailenin yakınları ağlıyor ve ölünün kötü özelliklerini görmezden gelip onu iyi biri gibi kabul etme oyunu oynuyorlardı. Bunu hep anlamsız bulurdu. Hayatında kimbili..
Geçmişine yenilirsen bu bir mağlubiyet değil acizliktir fakat beynine gem vuran geride bıraktığın hayatının sana hakim olduğunun farkına varmamanın da bir sonucudur diye düşündü. En önemlisi de acizse..
Cenazedeki adamın kim olduğunu bulmak için kasabayı şöyle bir turlasa da pek bir sonuç elde edemedi.Zaten sorsaydı da muhtemelen o kadar güvensiz bir sesle bunu yapardı ki karşı tarafta şüpheden ba..
Adam kullanması için üstleri tarafından birkaç kez zorlandıktan sonra nihayet bir izne çıkıyordu. İlk izin gününü ne yapabileceğini düşünmekle geçirdikten sonra sonraki gün bir yolculuğa çıkmak içi..
