Çocukken ve delikanlılığımda da hayatın anlamını çok sorguladım… Zaman zaman önemsedim sonu gelmez düşüncelerimi ve bazen saatlerce peşinden gittim… Kim bilir kaç yüz tane yıldız saymışımdır bu sor..
Eskiden yalan söylemek aşağılık bir davranış biçimiydi… Utanırdı insanlar söylediklerinden ve yüzleri kızarırdı mahcubiyetlikleri içinde… Şimdi bakıyorum da, bir pişkinler bir pişkinler ki, hiç s..
Benim ülkemde yaşamak zor, hem de çok zor… Attığın her adımda kara kara düşünmeden, acı gerçeklere takılmadan yürümek, ileride neler olabileceğine hazırlıklı olarak, hayat yolunda emin a..
Kitap okumak kadar güzel bir şey var mı şu dünyada… Benim aklıma başka bir olasılık gelmiyor… Kitap okumayı benim kadar çok sevenlerin cevapları da aynı olacaktır kanımca… Fakat ülkemizde okuma alı..
Belki de hiç yaşamak istemediğimi fark ediyorum. Ya da bilincimin resmen kapalı olduğu ve sadece ayaklarımla ve kollarımla hareket edebilecek, gözlerimle ateşi hissedemeyecek, sinir uçlarımı bir ..
Uyandığımda gözlerimde duran çapak istilasını hissetmiştim. açmaya çalıştıkça kirpiklerimin koptuğunu hissediyordum. İşte buna -bahar- alerjisi diyorlar ya… Gözlerimi açtığımda karşımda duran güneş..
9 Eylül Hastahanesi‘ nin doğumhanesinde yüreğim yerinden çıkacakmışçasına atıyor… Gözlerim kapıda kayınannemle birlikte oğlum Rüzgar‘ ın hayata gözlerini açmasını bekliyoruz… Eşimin doğumuna girece..
Sevgili oğlum Rüzgar Bebek az profesörlük yapmıyor bizlere… Hani ne oldum değil, ne olucam de derler ya, şimdilerde ise, ne biliyorum değil, neler bilmiyormuşum modunda yaşatıyor hayatı bize… ..
Yoksunlukları maddi olarak yaşamanın, huzur verebileceğini hiç düşünmemiştim daha önceleri… Durup kendimi dinlediğimde, benliğimde bulduğum tek eksikliğin parasal olduğunu görmek, içimi rahatlattı ..
Gözleriniz karanlığa alışmışsa eğer, o zaman ışığa hiç ihtiyaç duymuyorsunuz… Karanlıkta yolunuzu bulabiliyor ve karanlıktan güç alıyorsunuz… Kimbilir, belki bu büyük bir yetenektir, herkesin sahip..
