güneş doğdu gözlerime baktığında dünyama. ufuk görünüyordu evet, ve bir de bulutlarla kaplıydı gökyüzü ama yeryüzüm umut doldu. gün be gün sen doldun k..
bir günaydın oldun sabahlarıma gülen yüzüme sebep çoğu zaman dostum oldun derdime ortak tenime can verdin dokunuşlarıma anlam varlığın umut oldu akşamıma yokluğu..
bir aşk kayıp bu sokaklarda istanbul ve onlarca hayat her istasyonda gözlerde aynı renkli yaşlar veda dolu istanbul sana sesleniyorum yeditepende de binler..
öyle güzelsin ki ne kalbimin çırpınışları yetiyor anlatmaya ne de mısralarım gülümsemen özel bir mutluluk bana ayrı bir huzur içime hiçbirşey yerini tuta..
Sevgili, günü seninle yaşamak vardı şimdi gözgöze mesela geceden kalma yorgunlukla uyanmak birlikte belki elele, belki de sarılmış sıkıca ama gözgöze sonra aşk yapmak belki, sıcak..
ölüm bile, bitmemiş bir sevdanın son noktası kadar acı veremez... İnsan canından da geçemez ama yapacak birşeyi yoktur. Ancak sevdasından geçmek ve noktayı koyabilmek ne acıdır. sevdan yü..
Ve bir ruh daha terkeder bedeni beden güçten düşer ruh ardına bakar ve söylenir ruh aslında herşeymiş diye beden iç çeker elv..
Ben üç duble alsam... sonrası çekilmeyebilirim, dilim düşer, aşklar yankılanır zihinde, söylenirim ve iç çekerim, sonra dördüncüyü isterim,
gece gündüzüne kavuşuyor birbirlerine her gün öyle güzel veda ediyorlar ki bir gündoğumu, bir günbatımı doğanın iki mükemmel ‘hoş geldin’i günde iki kez ve sadece bir anlık ..
Sen; bir hayalsin sadece bir hayal ne olmanı istediysem, düşümde büyüttüğüm bir hayal hepsi o. sen; sen ol uyandırma rüyamdan öyle sevdim seni ne bir adım il..
