Bir gün (hiç istemem ama) hayatına girenlerin sessizce gidişlerini görmelisin. Çünkü yaşamadan sessiz gidiş ne demek bilemezsin... Bir gün (hiç istemem ama) bir avuç yürekte emanetmiş mutlu..
İtiraf ediyorum ben bir şizofreniyim... Sevdiğimden öğrendim. Aslında bu konularda bilgim de küçümsenmeyecek kadar fazla ama ben şimdi kendime bu tanıyı koyamama şaşırıyorum. Ama ne diyebilirim ki ..
Artık bu yüreğe ihtiyaç kalmadı. Eğer ihtiyacın olduğunda sana yardım edecekse, yüreğimi bırakıp gidiyorum sağ avcunun içine... Na yaparsan yap, ister unut beni, ister başkasını sev ama sakın o küç..
Öyle özledim ki seni arıyorum içimde sen olan beni... Öyle özledim ki seni açıyorum telefonu gelen ses senin sesin kulaklarıma sanki... Öyle özledim ki seni doğan güneş gibi gözleri..
VE Öyle içimdesin ki ne zaman seni söküp atmaya kalksam kıyamıyorum. Biraz daha kal diyorum verdiğin acıyla... Öyle içimdesin ki seni ne zaman kağıda dökmeye kalksam düşüncelerim dö..
Dün akşam yine özlem geldi içime... Gelmek hafif kalır cuk diye oturdu gönül köşeme... Dedim dur ne yapıyorsun? Özlemim geldim işte... Özlem karşımda ben özlemin içinde... Her zaman dayanıl..
Affet ben sevmeyi bilemedim ömrümce Affet ben korktum hep sevmekten kendimce Ben bir sevgilinin gözlerine nasıl bakılır bilmem Kimse öğretmedi ki ben nasıl öğreneyim kendimce...
Düşündüm bu kadar paylaşma isteği nerden geliyor benim diye... Eh hep kabahatli annem o sevmeyi ve paylaşmayı öğretti bize... Nerden bilebilirdi ki sevmeyen ve paylaşmayı bilmeyen insanların hayatl..
Biliyorum özlem hep yüreklerimizde... Sen benden çok uzaklarda bense yetişmek için hep bir koşuşturmada... Bu özlem içinde hayat duruyor mu? Yoksa devam mı ediyor gülümsüyerek kendi..
Zamanın yüzümüze yansıyan çizgilerinden anlarım ben... Zaman nasıl geçer? Ben bu çizgileri seninle paylaşmak için varım hayatında da bu gün de... Biliyorum düzeltemem ama sevimli kılabilirim... Ömr..
