- Kategori
- Şiir
Ana oğul aşkı

Nisan birdi
Şakanın sırası değildi
Dünyaya gelmek için
akşamdan sabaha
çırpınan sendin
ben ölüp ölüp
dirilendim
Birden
sabahın incileri
döküldü ellerime
sendin
sarı bir
sümbüldün
açtın
hayatı emdin
memelerimden
elmalı şekeri emer gibi
emzirirken
şövalyeydi memelerim
sütüm mavi bir denizdi
ağzında yıldız parçaları
denize dalardın
düş görmek için
uykunda sükun bahçeleri
kırmızı elma toplardı
yanakların
pembe gülleri
ısırırdı dudakların
bal damlardı
tadından oğulun
Sen hiç büyümedin
kokusu burnumda hala
mavi işlemeli kundağının
sıcak höllüğü
kıyılarıma vuran kum taneleri
gözyaşı taneleri olur
yanağımda
Benzemez hiç bir aşka
ana oğulun aşkı
tükenmez çünkü
ömür tükenmedikçe.....
02/04/2013 (Doğum Günü Armağanı)