Aşk'a dair bir deneme yazısı... devam... ( erkek )

Bir adam...

Herhangi bir adam işte...

''O'' kadını sevdi...

Uzaktaki kadını.

Resmini gördü ilk.

Önce anlamadı vurulduğunu, sıcaktı yarası, sıcacık...

Kadın geldi...

Işıl ışıl geldi...

Usul usul geldi...

Eli eline değdi, ruhu ruhuna...

Hepsi o kadar....

Döndü kadın...

Dönerken erkeğin kalbini aldı...

Ruhunu aldı...

Gözlerinin elasını bıraktı adama, ''eda''sını bir de...

Erkek anlamadı vurulduğunu....

Yarası sıcacıktı hala...

Sonra...

Yandı...

Ne yandı hem de...

Neden geri yolladım, tutmadım bir gece daha diye...

Kadın adamın gözlerine yerleşti...

Kalbine yerleşti....

Ruhuna yerleşti....

Adam heryere onunla gitti...

Yanındaki kadınlara uzaktaki kadının gözleri ile baktı...

Eğlencede uzaktaki kadına yer açtı yüreğinde...

Kokusu sindi ruhuna...

Masadaki rakıyı uzaktaki kadına içti...

Kordon'da güneş batarken uzaktaki kadına yolladı öpücüklerini güneşle beraber...

Akşamın tüllerine sarınırken kadın, uzandı aldı o öpücükleri...

Adam kadını sevdi...

Öfkelenince gözlerinin yeşile kesmesini sevdi...

Dünyayı başına geçirmesini sevdi...

''Canın cehenneme'' demesini sevdi...

Huysuz bir tay gibi elinden kaçışını sevdi...

Ürkek bir kedi gibi göğsüne sokuluşunu sevdi...

''Hayır'' deyişindeki kararlığı sevdi...

''Peki'' deyişindeki uysallığı sevdi...

Bunları derken sesindeki aşkı sevdi...

Derdini dinlemesini sevdi....

Sadece dinlemesini...

Kınamamasını...

Adam kadını sevdi...

Adam kadına gitti...

Kadın ''geleceğim'' dedi...

Adam kadını sevdi...

Yataktaki kadını ''karısı'' yapmadı...

Yataktaki kadın anladı adamın öpücükleri başkası için...

Adamın ruhu başkasının...

Anladı...

Bildi...

Kadınlar ''bilir''

Adam kadını sevdi...

Bildi onun gözlerinde sadece kendisi var...

Ruhu sadece onun...

Dudaklarında sadece onun busesi var...

Başkası olmayacak...

Adam bildi...

Ayrılmayacak onlar...

Erkekler ''bilir''