- Kategori
- Kişisel Gelişim
Avuçlarından kayıp gider hayallerin..!
Bugün keyfim kat bi kat yerine geldi. Neden diye sormayın az sonra yazmaya başladıkça sizlerde anlayacaksınız bu keyf verici sebebi. Açtım gazeteyi, şöyle tepeden aşağıya başladım süzmeye. Ekonomi, siyaset, magazin ve sonra 2. ve 3.sayfalara doğru yol aldım. Bir köşe yazarı arkadaş, şöyle bir başlık atmış;
-Nette chat uğruna eşinden boşandı..!
Başlamış o talihsiz vak'anın yazısı ile yorum yapmaya.Tabi yorumlarkende göndermeler de yapıyor. Eleştirdiği o talihsiz insan bence bir kuru ve yanına koyup yaktığı yaş olanlara haksızlık ediyor. Şimdi ben de o arkadaşa yönelik yazıyorum.
Canım arkadaşım, değerli köşe yazarı arkadaşım, Mevzu bahis olan konu insanların sevgi daya diğer anlamda belkide egosal mantıkla birbirlerini hoş edebilme, belki de ortamlarından uzaklaşabilme içgüdüsüyle yapılmış eylemlerdir.Etik olarak bütününe baktığımızda eleştiri kaynağı olan şahıslara belki tepki vermek mümkün, hatta onların yaptıkları yanlışları dile getirmekte.Fakat bu eylemi genellemek , son derece yanlış ve olumsuz bir davranıştır.
İnsanlar birbirlerinin resmini görmeden, sesini duymadan, elini tutmadan tabiki birbirlerine somut anlamda birşey besleyemezler, haklısın.Amma ve lakin;sevgi , aşk, hoşlanı soyut kavramlardır ve bu kavramlar herhalükarda hissedilebilir.İnsanlar bir resimden pekala etkilenebilirler ve yine aynı insanlar konuşma yada bu konuşmayı yazıya dökme üslubundan elbetteki hoşlanabilirler. Bunlar insanın doğasında olan sevmek , sevilmek dürtüsünden kaynaklanır.Biz yanlış olan davranışları yererken , asil olan davranışları da yeriyorsak, burada en büyük eleştiriyi kendimiz hakediyoruz.
Mesela ben şahsen Hülya Avşar'ı , Gözlerinden dolayı çok beğeniyorum.Gördüğüm her boncukta, ve mavinin her tonunda aklıma ilk o gelir.Hani filmlerinde utangaçvari tavırları vardır.O tavırlar ise ayrı bir beğeni hissi verir.Şimdi hal böyleyken kimse H.Avşar için yuvasını dağıtmaz, ya da benim için...Bu yaklaşım tarzı normal insanlar için böyle olmalıdır.Şimdi kalkıp yuvasını dağıtan insanlara ezik, kendi olmayı başaramamış, eksik sevgiyle beslenmiş demek de çok ayıp.İnsanları eleştirirken, kendi dalımıza, akademik lisansımıza bakmalıyız diye düşünüyorum.Konu dağıldı biraz ama toparlarsak;
İnsanlar chat de yapabilir, chatte gördüğü insanlara da aşık olabilirler.Aşık oldukları resimler konuştukları kişinin asli resimleri de olmayabilir.Ama unuttuğumuz birşey var, onların kafasında bir resim var aslında ve o insanlar kafalarındaki o resme aşık olmuşlardır.İnsan kafasında bir resim nasıl çizer, şimdi böyle bir soru gelebilir aklımıza!
O halde şöyle söyliyelim, konumuz evli şahıslar olduğuna göre, bu insanın kafasında şöyle bir resim belirir yıllar boyunca;
1-Renkli gözlü(eşinin göz rengi sıradansa)
2-Güler yüzlü(eşinin suratı asıksa)
3-İnce belli, uzun boylu(eşinin kilosu varsa ve minyonsa)
4-Konuşmayı bilense(eşiyle daha 2 dakika sohbeti başaramıyorsa)
5-Fantazileri varsa(eşi teslimiyetciyse)
6-Aristokrat ruhluysa(eşi hizmetçi ruhundaysa)
7-Giydiği yakışıyorsa(eşi paspaye ise)
8-bir işi ve yaşam tarzı varsa(eşi hazır yiyense ve komşu gezmesi yapıyorsa)
9-Tatil diyince başbaşa kalmayı(annesi gile gitmeyi seviyorsa)
İşte kafadaki istenen ve halihazırda olan şablon, siz karar verin neyi seçerdiniz.O zamanda sen değiştir kardeşin evdekini de , diyebir cevaplada karşılaşmak mümkün.Değişim olsa, öğretmen neden chat köşelerinde olsun ki...
Yazımın buraya kadar olan bölümünde her insanın haklı yada haksız sebeplerinin olabileceğini ve bizim onları eleştirme lüksümüzün kısıtlı olduğunju vurgulamaya çalıştım.
Gelelim böyle talihsiz olayları, başkalarına da, aynen işte sende böylesin, yapmamalısın, ailene sahip çıkmalısın diye göndermelerde bulunma lüksüne.Neden lüks diyorum, adı üstünde yargılama mercileri mahkemelerdir.Bizler olayları tasvib eder yada etmeyiz, ama bilmiş bilmiş edalar takınıp, sosyolog kesilirsek, o zaman bu mesleğe kalem tüketen nsanlara da ayıp etmiş oluruz.Çünki, insanlar her zaman her yaşta sevebilirler, sevmek şeker hastalığı gibidir türlü türlü şekilleri vardır.Her insanın farklı beklentileri vardır.İnsanı insan yapan en önemli özelliklerinden biri de, kendini ifade etme şeklidir.Kimi insan doğru ifade eder, kimi de, yanlış.Ama, 2 yanlış bir doğruyu götürmez hiçbir zaman.
Arkadaşlar beğenilmek , beğenmek bunlar güzel şeyler, insan beğendiği insana onu rencide etmeden güzel sözler sarfedebilir.Ama; beğenisini egolarını tatmin amacıyla hiçbir zaman kullanmaz.Eğer ego fanatiği ise zaten psikolojik sorunları yumak olmuştur, çöz çöz bitmez ve bizlerde bitiremeyiz.Bitirme lüksümüz de olamaz.
Her insan göreceli kavramları sever.Bu bir çift yeşil göz de olabilir, gamzeli bir yüzde, akıtmadan yazan bir dolmakalem de, ortaköyde bir meydanda.Sırf o meydanda bir kumpir yiyelim, dedi diye, yada deniz kıyısında kumların üstünde oturup yakamozları seyredelim diye konuştuğu için, insanları eksik insan olarak görmeyelim.Hayalini kuramadığımız şeyler asla bizim olmaz, bu hayallerdir yaşamı renkli kılan.
Tekrar söylüyorum, herşey elle tutmak dokunmak değildir.Eğer öyle olsaydı sahip olup tuttuklarımızı, neden kaybettik diye sormazlar mı, sevgili köşe yazarı arkadaşım...
- Toplam blog
- : 14
- : 1630
- Kayıt tarihi
- : 26.07.07
Kendimce doğrularım ama başkalarının özgür düşüncelerine saygı çerçevesinde, fikirlerle karşındakile..